رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٩٧

.و هر گاه كسى را ببيند كه از او بدتر و پست تر است ، گويد : چه بسا خوبى او پنهان و شرّ او آشكار باشد ، و چه بسا عاقبت او ختم به خير شود.

.روزى امام صادق عليه السلام به يكى از ياران خود به مَن ذَهَبَ يَرى أنَّ لَهُ عَلَى الآخَرِ فَضلاً فَهُوَ مِنَ المُستَكبِرينَ .

.هر كه بر اين باور باشد كه از ديگران برتر است، او در شمار مستكبران است.

حفص مى گويد به حضرت عرض كردم: اگر گنهكارى را ببيند و به سبب بى گناهى و پاك دامنى خود، خويشتن را از او برتر بداند چه؟ حضرت فرمود:

.هَيهاتَ هَيهاتَ ! فَلَعَلَّهُ أن يَكونَ قَد غُفِرَ لَهُ ما أتى وأنتَ مَوقوفٌ مُحاسَبٌ ، أما تَلَوتَ قِصَّةَ سَحَرَةِ موسى عليه السلام ؟ ! [١]

.هرگز ، هرگز! چه بسا كه او آمرزيده شود ، اما تو را براى حسابرسى نگه دارند . مگر داستان جادوگران موسى عليه السلام را نخوانده اى؟!

جادوگران زمان حضرت موسى عليه السلام در صف فرعون بودند و به مقابله با پيامبر خدا برخاستند؛ اما پس از ديدن معجزه حضرت موسى عليه السلام ايمان آوردند و با همين حال ، جان دادند. بنابراين ، نمى توان حتى خود را از اهل گناه ، برتر دانست. تصوّر كنيد اين الگوى ارتباطى (چه با اخيار و چه با اشرار) چه فضاى دل انگيزى را در قلمرو روابط اجتماعى ايجاد مى كند! و چه قدر روابط را لذّت بخش مى سازد! رضامندى از روابط اجتماعى را در كجا مى توان يافت : در راهبرد «من از او بهترم» يا در راهبرد «او از من ، بهتر است»؟ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در پايان سخن خود ، درباره پيامد «راهبرد او از من ، بهتر است» مى فرمايد:

.فَإِذا فَعَلَ ذلِكَ فَقَد عَلا مَجدُهُ وسادَ أهلَ زَمانِهِ . [٢]

.پس هر گاه چنين كند ، حقيقتا عظمت او بالاتر رود و آقاى اهل زمان خود مى گردد.