رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٩٤

اين ، نشانه ادب اسلامى است . وقتى از امام حسين عليه السلام پرسيدند : ادب چيست؟ به همين مطلب اشاره كرده ، فرمود:

.هُوَ أن تَخرُجَ مِن بَيتِكَ فَلا تَلقى أحَدا إلاّ رَأَيتَ لَهُ الفَضلَ . [١]

.ادب ، اين است كه از خانه كه خارج شدى ، هيچ كس را ملاقات نكنى مگر اين كه او را [ از خودت ]برتر بدانى .

راهبرد «من بهترم»

كسى كه در روابط اجتماعى از اين راهبرد استفاده مى كند ، خود را برتر از ديگران مى داند ؛ انتظار دارد همه به او احترام بگذارند ، ولى او براى ديگران حرمتى قائل نيست ؛ به ديگران سلام نمى كند ، ولى توقّع دارد كه ديگران به وى سلام كنند ؛ انتظار دارد همه در خدمت او باشند ، ولى خود را بالاتر از آن مى داند كه به ديگران كمك كند ؛ خون خود را رنگين تر از خون ديگران و آبروى خود را مهم تر از آبروى ديگران مى داند ؛ با غرور و نخوت ، راه مى رود و نگاه مى كند ؛ از بهترين پوشش ها و مركب ها براى حفظ برترى خود استفاده مى كند و ... . همه اينها در يك كلمه ، خلاصه مى شود و آن «تكبّر» است . راهبرد «من بهترم» به تكبّر ختم مى شود و تكبّر در يك مقايسه ، بروز پيدا مى كند . هنگام مقايسه در روابط اجتماعى ، اگر از اين راهبرد استفاده شود ، تكبّر توليد مى شود . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره مفهوم تكبّر مى فرمايد:

.الكِبرُ أن ... تَغمِصَ النّاسَ فَلا تَرى أحَدا أفضَلَ مِنكَ. [٢]

.كِبر ، آن است كه ... مردم را كوچك بشمارى و در نتيجه ، هيچ كس را بهتر از خود نبينى .

.و در كلام ديگرى به مسئله جان و آبرو اشاره كرده ، الكِبرُ أن ... تَنظُرَ إلَى النّاسِ ولا تَرى أنَّ أحَدا عِرضُهُ كَعِرضِكَ ولا دَمُهُ