در جاى ديگرى ، حضرت از سه چيز به عنوان لذّت زندگى ياد كرده اند كه يكى از آنها وسعت خانه است. [١] امام على عليه السلام از خانه وسيع به عنوان بهشت دنيايى ياد كرده و فرموده است:

.المَنزِلُ البَهِيُّ أحَدُ الجَنَّتَينِ . [٢]

.منزل وسيع ، يكى از دو بهشت است .

.امام صادق عليه السلام نيز مى فرمايد : لِلمُؤمِنِ راحَةٌ في سَعَةِ المَنزِلِ . [٣]

.در وسعت خانه براى مؤمن ، آسايش نهاده شده است.

منزل كوچك نمى تواند آسايش انسان را تأمين كند . انتظارى كه از خانه مى رود ، اين است كه مايه راحتى و آسايش باشد و اين ، هنگامى محقّق مى شود كه فضاى كافى وجود داشته باشد . اگر فضاى خانه ، ناكافى باشد ، خود به عاملى براى نارضايتى تبديل مى شود . امام على عليه السلام مى فرمايد :

.مَن ضاقَت ساحَتُهُ قَلَّت راحَتُهُ . [٤]

.هر كه خانه اش كوچك باشد ، آسايش او اندك است .

.امام باقر عليه السلام نيز مى فرمايد: مِن شَقاءِ العَيشِ ضيقُ المَنزلِ . [٥]

[١] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : «العيش في ثلاثة : دار قوراء ... ؛ زندگى لذّت بخش در سه چيز است : خانه وسيع ...» (كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٤ ، ص ٣٦١ ؛ الخصال ، ج١ ، ص١٢٥) ؛ امام كاظم عليه السلام : «العيش السعة في المنازل والفضل في الخدم ؛ زندگى خوب يعنى وسيع بودن خانه ها و برخوردارى از خدمت كاران» (الكافى ، ج٦ ، ص٥٢٦ ؛ المحاسن ، ج٢ ، ص٦١١ ؛ مكارم الأخلاق ، ص١٢٥) .[٢] غرر الحكم ، ح١١٠٢٧ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص٢٦ .[٣] المحاسن ، ج٢ ، ص٦١١ ؛ مكارم الأخلاق، ص١٢٥ .[٤] غرر الحكم ، ح٥٧٠٦ .[٥] الكافى ، ج٦ ، ص٥٢٦ ؛ المحاسن ، ج٢ ، ص٦١١ .