رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٩

مى گذارند) ، كم ارزش تر مى بود! به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفتند : زندگى تو را تأمين و ثروت فراوان به تو مى دهيم به شرط اين كه دست از حرف هايى كه مى زنى بردارى . حضرت فرمود : اگر خورشيد را در دست راست من و ماه را در دست چپ من قرار دهيد ، دست از رسالتم برنمى دارم. [١] اين معجزه شناخت است . كسى كه ارزش دين و خدا را بداند ، آن را با تمام آفرينش عوض نمى كند ، تا چه رسد به اين كه زندگى هاى پر زرق و برق ، او را به خود مشغول كند . هميشه ممكن است اهل ايمان در برابر زندگى هاى اشرافى و قارونى دشمنان دين قرار بگيرند و اين مى تواند امنيت ديندارى را به مخاطره اندازد . زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين مسئله وجود داشت و لذا آيه نازل شد كه به زندگى آنان چشم مدوزيد . اين مسئله ، در زمان امام صادق عليه السلام نيز وجود داشته و حضرت درباره آن سخن گفته اند . در زمان ما و هر زمان ديگرى نيز ممكن است اين مسئله وجود داشته باشد . مهم اين است كه چه چيزى مانع اين مقايسه ويرانگر و دردآور مى شود؟ امام صادق عليه السلام آن را «شناختِ صحيح و واقع بينانه» مى داند. نكته بعدى اين است كه اگر شناخت انسان اصلاح شود ، انسان از آنچه دارد احساس بهره مندى مى كند . احساس بهره مندى فقط متوقّف بر وجود نعمت نيست . چه بسا نعمت هايى كه احساس تنعّم و بهره مندى را برنمى انگيزند . براى احساس بهره مندى ، عامل ديگرى نيز نياز است و آن «درك نعمت» است . اگر انسان آنچه را خداوند به وى داده است نعمت بداند و به ارزش آن پى ببرد ، احساس بهره مندى به او دست خواهد داد . دينداران ، نعمت معرفت خدا را دارند ؛ اما به اين دليل ، احساس بهره مندى ندارند و ممكن است احساس محروميت نيز پيدا كنند كه نمى دانند آنچه دارند چه قدر ارزشمند است . اگر ارزش آنچه دارند را بدانند ، بدون شك ، به احساس بهره مندى دست خواهند يافت . آگاه نبودن از ارزش يك