كه ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند ، بهتر است ، و [ البته] كسى جز بردباران به آن ، دست نمى يابد . كسانى كه از دانش صحيح منطبق بر واقعيت هاى هستى ، برخوردارند ، زندگى قارونى را به هيچ نمى گيرند و ثواب الهى را بهتر از هر چيز ديگرى ارزيابى مى كنند ؛ اما كسانى كه به گونه ديگرى مى انديشند ، زندگى قارونى را بسيار با عظمت ارزيابى كردند و آرزو مى كردند كه زندگانى قارونى داشته باشند . آيا ارزيابى آنان صحيح و منطبق با واقع بود؟ در پايان ماجرا ، اينان خود به اشتباهشان اعتراف كردند . منشأ اين اشتباه چه بود؟ ريشه اشتباه در غير واقعى بودن شناخت و نگرش آنان بود . دنيا به وسيله شناخت ما تنظيم نمى شود . ما بايد با واقعيت ها آشنا شويم و آنها را به درستى بشناسيم. ويژگى اينان اين بود كه دنيا را مطابق ميل خودشان تفسير مى كردند ؛ ولى گروه ديگر ، دنيا را آن گونه كه بود ، شناخت ، و تفسير خود را مطابق واقعيت ها تنظيم كرد . اين كه چه چيزى ارزشمند است و چه چيزى بى ارزش ، با ميل و خواست ما تعيين نمى شود . جعل ارزش اشياء ، به دست ما نيست . ارزشمندى و بى ارزشى ، از امور ثابت و معين است . ما هستيم كه بايد آنچه را ارزشمند است بشناسيم و بجوييم . قرآن كريم ، متاع دنيا را با همه عظمتى كه براى آن تصوّر مى كنيم ، ناچيز معرفى مى كند: قُلْ مَتَـعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْأَخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى. [١] بگو كالاى دنيا اندك است و آخرت ، براى كسى كه تقوا پيشه كند بهتر است. مهم اين است كه ارزش ها را آن گونه كه هستند بشناسيم . در آن صورت ، به زندگى هاى قارونى خيره نمى شويم و حسرت نمى خوريم . امام صادق عليه السلام در اين باره كلامى شوق انگيز دارد:

.لو يَعلَمُ النّاسُ ما في فَضلِ مَعرِفَةِ اللّه ِ عَزَّ وجَلَّ ما مَدّوا أعيُنَهُم إلى ما مَتَّعَ اللّه ُ بِهِ الأَعداءَ مِن زَهرَةِ الحَياةِ الدُّنيا ونَعيمِها ، وكانَت دُنياهُم أقَلَّ عِندَهُم مِمّا يَطَؤونَهُ

[١] سوره نساء ، آيه ٧٧ .