مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي - سلیمانی آشتیانی، مهدی؛ درایتی، محمد حسین - الصفحة ١٦٠ - شرح حديث بيضه

ارشاد امام هادى عليه السلام، كه گواهى مى‌دهم كه نيست خداى مگر اللَّه حالكونى [/ در حالى‌] كه يگانه است، نيست شريك و ابنازى او را و اين كه محمّد بنده او و فرستاده او به جانب خلق [است‌]، و اين كه تو امامى و حجّتى از جانب خداى تعالى بر خلق او، يعنى تو را خليفه و جانشين رسول خود گردانيده تا حجّت را بر خلق تمام نمايد، و نتوانند گفت ايشان فرداى قيامت كه ضلالت و گمراهى ما به سبب فقدان هادى و مرشد بود، و من بازگشت كننده‌ام به سوى پروردگار خود از آن دين باطلى كه بودم در آن.

اللّهم ارزقنا الهداية و الإيمان عند طيران طواويس النفوس عن أوكار الأبدان.

و پوشيده نماند كه اين حديث شريف از احاديث مشكله متشابهه است، و آنچه گفته شده در حلّ آن بر سبيل اجمالى است كه لفظ تاب آن دارد، و خداى جلّ و علا و ائمه هدى و صاحب زمان ما عليهم افضل السلام و التحيّه و الثناء داناترند به حقيقت واقعيّه مراد از آن. «رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا»[١].

تمّ بعون اللَّه الملك القديم في عشرين من ربيع الأوّل في سنة ١١٠٩ و أنا الكاتب ابن محمّد تقى شيخ حسين الساروى المازندرانى ستر عيوبهما.

[١]. بقره( ٢): ٢٨٦.