مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي - سلیمانی آشتیانی، مهدی؛ درایتی، محمد حسین - الصفحة ٢٤٢ - اساتيد و مشايخ

در وجوب نماز جمعه با عنوان القامعة للبدعة فى ترك صلاة الجمعة كه در مقابل رأى فاضل هندى (د ١١٣٧ ق) مبنى بر حرمت اقامه نماز جمعه، اشاره كرد[١].

إسالة الدمعه من عين المانع من الجمعه را نيز او در همين بحث نوشته است‌[٢].

اساتيد و مشايخ‌

سماهيجى در اجازه مفصلى كه براى شيخ ناصر بن محمّد خطى قطيفى جارودى در ٢٣ صفر ١١٢٨ ق در بهبهان نگاشته است، اساتيد خود را در روايت چنين نام مى‌برد:

١. سليمان بن عبداللَّه ماحوزى‌

٢. محمّد بن يوسف بن على بن كنبار نعيمى بلادى بحرانى‌

٣. محمّد بن على بن حيدر مكى عاملى‌

٤. محمود بن عبدالسلام معنى بحرينى‌

٥. احمد بن على بن حسن سارى‌[٣]

از آنجا كه ابن اجازه مدبجه است، بايد شيخ ناصر بن محمّد جارودى را هم در زمره مشايخ و هم در زمره شاگردان او به شمار آورد[٤].

او در اجازه‌اى كه به محمّد بن عبدالمطلب بحرينى داده است ديگر مشايخ خود را چنين ذكر مى‌كند:

٧. ابوالحسن بن محمّد طاهر فتونى شريف عاملى‌

٨. احمد بن اسماعيل جزايرى‌

٩. على بن جعفر بن على بن سليمان بحرينى‌

١٠. محمّد قاسم اصفهانى هزار جريبى‌[٥]

[١]. الذريعة، ج ١٧، ص ١٥.