مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي - سلیمانی آشتیانی، مهدی؛ درایتی، محمد حسین - الصفحة ٥٤٩ - بازماندگان

مير محمّد باقر خاتون آبادى در باره صبر و تحمل وى و تجليل از مقام او نوشته است:

لا يمكن شرح أخلاقه الفاضله، كان مريضاً شديداً فى أسافل بدنه سنة ونصف و أشتّد المرض و صعب و كان يزيد صبره و تحمله و لم يخرج من حد إعتداله، و لم يفقد شى ء من تفقده على الغنى و الفقير و الشريف و الوضيع ... لم يكن و لايكون له عديل‌[١].

منابع، سال فوت او را همان ١٠٩٨ ق نوشته‌اند، ولى صاحب روضات الجنات نوشته است كه شروانى در سالِ در گذشت محقق خوانسارى از دنيا رفت‌[٢].

البته معمول كسانى كه ترجمه محقق خوانسارى را آورده‌اند سال در گذشت او را ١٠٩٨ ق دانسته‌اند، ولى روضات الجنات به تبع خاتون آبادى در حدائق المقربين ١٠٩٩ ق نوشته است‌[٣].

جسد شريف ملاميرزا شروانى، از اصفهان به ارض اقدسِ رضوى منتقل گرديد و در جوار آستان ملك پاسبان امام ثامن عليه السلام در مدرسه ميرزا جعفر به خاك سپرده شد[٤].

بازماندگان‌

ميرزا حيدر على شروانى اصفهانى نجفى، فرزند مدقق شروانى است. او در بيشتر علوم اسلامى صاحب نظر بود و علاوه بر پدر گراميش از محضر علامه مجلسى و ميرزا عبداللَّه افندى بهره برده بود و افتخار دامادى دايى مكرم خود يعنى علامه مجلسى را نيز داراست.

ميرزا حيدر على داراى عقايد و آراى منحصر و منفردى بود كه مورد اعتراض برخى از علما و دانشمندان قرار گرفته است. او علاوه بر مراتب علمى، داراى سلوك زاهدانه و تاحدودى صوفيانه بوده است‌[٥].

[١]. وقايع السنين و الأعوام، ص ٣٦٤.