مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي - سلیمانی آشتیانی، مهدی؛ درایتی، محمد حسین - الصفحة ٣٢٢ - شرح حديث «إنّ للَّه عِلمين »

مقام رقبه درآورده، شقوق مسأله را با معنى بَدا معجّلًا مختصراً، بطور وضوح، به لسان فارسى كه به طباع طلّاب مأنوس‌تر است بنويسيد، تا رفع شبهه از بعضى كه بى‌غرض‌اند شده باشد، فديتك عَجّل، فالقلوبُ مريضة، وليس إلهاً إلّاك يا خيرَ مُنتهى.

الجواب: شكّى نيست در اينكه بين اثنينيّت و احديّت صرفه بحته بونيست بعيد و تناقضى است شديد و قدماى متعدّده فرضى است باطل و تكثّر در ذات احديّت توهمّى است زايل.

پس علمين مذكورين در حديث، با لحاظ اثنينيّت عين ذات احديّت نتواند بود و اراده وحدت، مخالف است با ظاهر و منافى است در اين مقام با مراد امام عليه السلام و أحدُ الفَردين علمين مذكورين، كه حضرت ملك علّام تعليم فرموده است آن را به ملائكه كرام و انبياى عظام- عليهم الصلاة والسلام- عين ذات احديّت نتواند بود؛ زيرا كه ادراك ذات ممتنع و طلب معرفتش غير متوقّع است و حضرت واجب الوجود، ذات اقدس خود را معلوم احدى نستايد فرمود و كسى راه به ذات اقدس او نتواند برد، چنانكه ابن أبى الحديد گفته: