سازماندهى عملى براى جنگ:
معافيت از سربازى:
اسلام معافيت از سربازى را به موارد ضعف مانند بيمارى، ناتوانى، پيرى و ناتوانى ازتأمين هزينه‌هاى زندگى محدود كرده است. «١» «لَيْسَ عَلى الضِّعَفاءِ وَ لا عَلَى الْمَرْضى‌ وَ لا عَلَى الَّذينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ اذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ» «٢» بر ناتوانان و بيماران و بر كسانى كه چيزى نمى‌يابند (تا در راه جهاد) خرج كنند، در صورتى كه براى خدا و پيامبرش خيرخواهى نمايند، هيچ گناهى نيست.
اسلام داشتن گواهينامه‌هاى علمى، انتساب به دانشگاهها، حفظ قرآن كريم، پرداخت عوض نقدى و يا اشراف زاده بودن و امورى از اين قبيل را كه در دوره زوال قدرت اسلام شاهد آنها بوده‌ايم، موجب معافيت از سربازى نمى‌داند. بلكه در روزگار پيامبر خدا (ص) و در دوره‌هاى پيوسته به زمان رسول خدا (ص) قضيه به عكس بوده است و اينكه به فكر جمع قرآن افتادند به اين خاطر بود كه مى‌ترسيدند با شهادت قاريان، قرآن از بين برود، زيرا آنان در جنگ يمامه بسيار شجاعانه نبرد مى‌كردند.
اعلان جنگ:
شيوه فرماندهى پيامبر(ص) ٨٠ دعوت آشكار:
ص : ٨٠ قرآن كريم به مسلمانان هشدار مى‌دهد كه با مكر و فريب از غفلت دشمن استفاده نكنند و او را غافلگيرانه مورد تهاجم قرار ندهند:
«وَ إِمَّا تَخافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيانَةً، فَانْبِذْ الَيْهِمْ عَلى‌ سَواءٍ، إِنَّ اللَّهَ لايُحِبُ‌الْخائِنينَ» «٣» و اگر از گروهى بيم خيانت دارى (پيمانشان را) به سويشان بينداز (تا طرفين) بطور يكسان (بدانند كه پيمان گسسته است) زيرا خدا خائنان را دوست نمى‌دارد.