مسلط بود و آرامش خود را حفظ مى‌كرد. هنگامى كه عمر را از روند گفت و گوها خشمگين ديد فرمود: «من بنده خدا و فرستاده اويم، من هرگز مخالفت اوامر او نمى‌كنم و او هرگز مرا رها نخواهد ساخت.» آنچه موجب خشم مسلمانان گشت شكيبايى رسول خدا (ص) در هنگام نوشتن پيمان ميان مسلمانان و قريش بود.
رسول خدا (ص)، حضرت على (ع) را فراخواند و فرمود: «بنويس، بسم الله الرحمن الرحيم.» سهيل گفت: «دست نگهدار! من رحمن و رحيم را نمى‌شناسم، بنويس باسمك اللهم» رسول خدا (ص) فرمود: «بنويس باسمك اللهم». سپس فرمود: «بنويس: اين پيمانى است ميان محمد رسول خدا (ص) و سهيل بن عمرو.» سهيل گفت: «دست نگهدار! اگر گواهى مى‌دادم كه پيامبر خدا هستى، با تو نمى‌جنگيدم. نام خود و پدرت را بنويس». رسول خدا (ص) فرمود: «بنويس: اين پيمانى است كه محمد بن عبدالله با سهيل بن عمرو قرارداد صلح را بر پايه آن منعقد ساخت.» صلح: «١» متن معاهده صلح‌ «باسمك اللهم! اين صلحنامه‌اى است ميان محمد بن عبدالله و سهيل بن عمرو. آن‌