روى‌هم رفته زندگانى رسول خدا (ص) در مدينه منوره وقف جهاد براى توحيد گرديد.
زندگانى جانشينان رسول خدا (ص) يعنى خلفاى راشدين نيز اجراى عملى همان اهدافى بود كه آن حضرت زندگى شريف خود را وقف آن كرده بود، يعنى جهاد براى توحيد و ايجاد وحدت براى جهاد. «١» جنگهاى ردّه در روزگار ابوبكر در راستاى بازگردانيدن وحدت شبه جزيره عربستان تحت لواى اسلام بود و هنگامى كه با پيروزى مسلمانان بر از دين برگشتگان حاصل شد، مسلمانان به قدرت عظيمى تبديل شدند كه در پى جولانگاهى بيرون از سرزمين خود بودند؛ و به دنبال آن پرچمهاى مسلمانان از چين در شرق تا حدود سيبرى در شمال و تا فرانسه در غرب و تا اقيانوس هند در جنوب به اهتزاز درآمد.
يكى از خدمات اسلام به عربها اين بود كه صفوفشان را متحد ساخت و آنان را همنوا كرد و به پيروزى سوق داد. در حقيقت اسلام منبعى بود كه فكر پيروانش را تغذيه مى‌كرد و اعرابى كه به حمايت از آن برخاستند در پرتو وحدت اجتماعى و يگانگى اعتقادى به قدرتى توفنده و مهارناپذير تبديل شدند. آنان اعتقادات نخستين خود را كنار نهادند و تنها به وحدت و توحيد مى‌انديشيدند.
امروز وحدت امت عربى يك ضرورت است و پايه‌هاى اين اتحاد بر «وحدت زبان»، كه قوام فرهنگ و انديشه است؛ و «وحدت تاريخ» كه سازنده وجدان و ضمير است و «وحدت جهاد ملى»، كه مشخص كننده راه و مسير است، و «وحدت ارزشهاى معنوى» كه ناشى از رسالت آسمانى است، استوار مى‌باشد. پس، اين موانع و قيود موجود در ميان كشورهاى عربى به نفع كيست؟
آيا به مصلحت ملت عرب است؟ ملتى كه تفرقه‌اش موجب سستى و اتحادش سبب‌