«زندگانى او بويژه در جوانى با دلسوزى و مهربانى به يتيمان، تهيدستان، بيوگان، رنج‌ديدگان، ناتوانان و بردگان توأم بود. او هرگز شراب ننوشيد و قمار نباخت » موير مى‌گويد: «بزرگترين سند راستى و اخلاص محمد (ص) اين است كه نخستين مؤمنان پايدار، از دوستان صميمى و از اعضاى خاندان وى بودند؛ كه با توجه به آگاهى كامل بر جزئيات زندگى شخصى وى چيزى از آنان پوشيده نمى‌ماند؛ و در هر حال، درك شيوه‌هاى منافقانه تبهكاران كه ظاهر و باطن رفتارشان يكى نيست، براى آنها آسان بود.» همسرش، خديجه، ام‌المؤمنين، در دلدارى وى هنگام نزول وحى چنين گفت: «اى پسر عمو! خشنود باش و پايدارى كن، سوگند به آنكه جان خديجه در دست اوست، من اميدوارم كه تو پيامبر اين امت باشى. به خدا سوگند! خداوند هرگز تو را خوار نمى‌كند. تو صله رحم به جا مى‌آورى، راست مى‌گويى، همگان را تحمل مى‌كنى، از ميهمان پذيرايى مى‌كنى و در سختيها ياور حق هستى.» خداوند متعال درباره آن حضرت مى‌فرمايد: «وَ انَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظيمٍ» «١» (تو بر خلقى عظيم هستى). حاصل سخن اين كه به اعتراف دوست و دشمن، رسول خدا (ص) گذشته‌اى افتخار آميز داشته است.
م- آشنايى و به‌كارگيرى اصول جنگ «٢»:
رسول خدا (ص) با فطرت پاك خويش- كه دال بر استعداد فطرى ممتاز او براى فرماندهى است- با اصول جنگ آشنا بود.
وى اين اصول را در همه جنگهابه كار بست كه در پيروزى او تأثيرى بسزا داشت.
در عملكرد نظامى پيامبر (ص) نمونه‌هاى زيادى از كاربرد اصول دهگانه جنگ يعنى هدف؛ آفند؛. غافلگيرى؛ تمركز قوا؛ صرفه‌جويى در قوا؛ تأمين؛ مانور؛ وحدت فرماندهى؛ روحيه و تداركات ديده مى‌شود.
در اينجا براى نشان دادن اين حقيقت كه رسول خدا (ص) اصول ياد شده را با كفايتى‌