نمى‌دهيد؟» گفتند: «چه پاسخى بدهيم؟» فرمود، بگوييد: «مولاى ما خداوند است و شما مولايى نداريد.» سپس ابو سفيان و يارانش در هنگام بازگشت فرياد زدند «وعده‌گاه ما و شما سال آينده در ناحيه بدر.» رسول خدا (ص) به يكى از يارانش فرمود: «بگو، آرى وعده‌گاه ما و شما بدر است.» قرآن كريم: به جريان جنگ احد چنين اشاره مى‌كند:
«وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ وَ تَنازَعْتُمْ فِى الْأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ، مِنْكُمْ مَنْ يُريدُ الدُّنْيا وَ مِنْكُمْ مَنْ يُريدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لَيِبْتَلِيكُمْ وَ لَقَدْ عَفاعَنْكُمْ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ» «١» و [در نبرد احد] قطعاً خدا وعده خود را با شما راست گردانيد: آنكه به فرمان او، آنان را مى‌كشتيد، تا آنكه سست شديد و در كار [جنگ و بر سر تقسيم غنايم‌] با يكديگر به نزاع پرداختيد؛ و پس از آنكه آنچه را دوست داشتيد [يعنى غنايم را] به شما نشان داد، نافرمانى نموديد. برخى از شما دنيا را و برخى از شما آخرت را مى‌خواهد. سپس براى آنكه شما را بيازمايد، از [تعقيب آنان‌] منصرفتان كرد و از شما درگذشت و خدا نسبت به مؤمنان با تفضل است.
بازگشت طرفين:
مشركان:
مشركان راه مكه را در پيش گرفتند. همينكه در جايى به نام رَوْحاءْ «٢»، بر سر راه مدينه- مكه رسيدند. ابوسفيان با خبر شد كه مسلمانان براى جنگ با او راه افتاده‌اند.
او از اينكه پيامبر (ص) با نيروهاى تازه نفس مدينه آمده باشد بيمناك بود. در اين اثنا معبد خزاعى كه از سوى نيروهاى اسلامى مى‌آمد، بر وى گذشت. ابو سفيان از او درباره مسلمانان پرسيد. او كه هنوز مشرك بود پاسخ داد: «محمد و يارانش با گروهى كه تاكنون‌