تجارى مكه- شام محروم گرديده بودند.
ج- حوادث‌ رسول خدا (ص) راه تجارى مكه- شام را به روى قريش بست و اين امر تأثير بسيار مهم و شكننده‌اى بر امور اقتصادى آنان بر جاى نهاد. بويژه آنكه مكه قابل كشت و زرع نبود و تنها از راه تجارت زندگى مى‌كرد.
صفوان بن امَيّه به قريش گفت: «محمد و يارانش مانع بازرگانى ما شده‌اند و ما نمى‌دانيم كه با ياران او چه كنيم. اينان ساحل را ترك نمى‌كنند و ساحل نشينان با آنها همپيمان گشته بيشترشان به آنان پيوسته‌اند، در نتيجه ما نمى‌دانيم از كدام مسير برويم؟
اگر در همين جا بمانيم، مجبوريم از اصل سرمايه خود مصرف كنيم و آن را تمام خواهيم كرد در حالى كه زندگى ما در مكه تنها به تجارت تابستانه و زمستانه شام و حبشه وابسته است.» اسود بن عبدالمطلب گفت: «راه ساحل را رها كن و راه عراق را در پيش گير.» آنگاه «فرات بن حَيّان از بنى، بَكْرِ بن وائِل» را به عنوان راهنماى كاروان در اين سفر معرفى كرد.
صفوان از نقره و ديگر كالاها، مال التجاره‌اى به ارزش صد هزار درهم فراهم آورد و رسول خدا (ص) بى‌درنگ زيد بن حارثه را با صد سوار براى تعرض به كاروان اعزام كرد.
زيد در جايى به نام «قَرَدَه» «١» كه آبى است از آبهاى نَجْد به كاروان برخورد. مشركان از ترس گريختند و كاروان به تصرف مسلمانان درآمد. راهنماى كاروان يعنى فرات بن حيان نيز اسير گرديد و هنگامى كه وى را به مدينه آوردند، مسلمان شد.
بدين ترتيب، مشركان همان طور كه پيش از آن از راه تجارى مكه- شام محروم گشته بودند، از راه مكه- عراق نيز محروم گرديدند و محاصره اقتصادى آنان با بسته شدن راههاى تجارى شام و عراق كامل گشت.
درسهايى از عمليات پاكسازى‌ پايگاه امن:
پايگاه امن، منطقه‌اى است حياتى كه در همه تحركات نظامى بدان‌