در اين ميان برخى از دوستان اسلام مدعى‌اند كه پيروزى رسول خدا (ص) تنها در سايه معجزات و كارهاى خارق‌العاده به دست آمده است. اين ادعا نيز يك خطاى بزرگ است و خطر آن از بهتانهاى مخالفان كمتر نيست؛ و تنها بر ناآگاهى نسبت به روح اسلام ناب دلالت دارد! همان روح عملى و واقعى‌اى كه از سويى بر حقايق روشن و عقل سليم و از سوى ديگر بر امور معنوى تكيه دارد.
در بحث از عوامل حقيقى پيروزى رسول خدا (ص) و مقايسه نظريه‌هاى جنگى اسلامى و رفتار عملى پيامبر خدا (ص)، مخاطب من هر دو گروه متعصب موافقان و مخالفان اسلام هستند. همچنين رفتار رسول خدا (ص) را با تازه‌ترين مقررات انسانى جنگ و بى‌طرفى- قوانينى كه در برخى موارد با اصول اسلامى مطابقت دارد و در مواردى به پايه اصول جنگى اسلام نمى‌رسد- مقايسه كرده به آنان ارائه مى‌دهم.
خلاصه عوامل پيروزى:
رسول خدا (ص) در هشت سال پس از هجرت به مدينه ٢٨ غزوه را فرماندهى كرد. «١»- ر. ك. پيوست (م)-. غزوه ودّان، نخستين غزوه‌اى بود كه در ماه صفر سال دوم هجرى، به فرماندهى آن حضرت انجام گرفت و غزوه تبوك آخرين غزوه ايشان بود، كه در رجب سال نهم هجرى روى داد. فقط نه مورد از اين غزوات رسول خدا (ص) انجام گرفت. يعنى غزوه هاى بدر، احد، خندق، قريظه، مصطلق، خيبر و مكه منجر به جنگ شد. اما در نوزده غزوه ديگر مشركان گريختند و جنگى پيش نيامد.
با وجود اين، مسلمانان در هيچيك از جنگهاى تحت فرماندهى آن حضرت شكست نخوردند. حتى در جنگ احد- چنانكه گفتيم- پيروزى نظامى با مسلمانان بود.
آيا چنانچه فرماندهى مسلمانان در جنگ احد با شخص رسول خدا (ص) نبود، بازهم مى‌توانستند از آن موقعيت خطرناك رهايى يابند؟
در جنگهاى بدر، خندق و حنين چطور؟ اگر رسول خدا (ص) فرمانده نبود آيا امكان‌