شيوه فرماندهى پيامبر(ص) - خطاب الموصلي، محمود بن شيت - الصفحة ٣٧٧
غافلگيرى بود.
همينطور گماردن نگهبان و شبگرد نيز به منظور حفاظت نيروهاى خودى از غافلگير شدن به وسيله دشمن بود.
چنانكه پيش از اين ديديم، وى همانطورى كه نهايت تلاش را براى دستيابى به اطلاعات مربوط به دشمن انجام مىداد، براى جلوگيرى دشمن از دستيابى به اطلاعات مربوط به مسلمانان نيز مىكوشيد.
ايشان اصل رازدارى و استتار را در همه كارهاى خويش به كار مىبست و مسلمانان را به حفظ اسرار و خوددارى از افشاى آنها تشويق مىكرد و به مسلمانان فرمان مىداد كه همه رويدادهاى مهم را بلافاصله به وى گزارش دهند.
حقيقتاً كسى كه درباره زندگانى رسول خدا (ص) به كاوش مىپردازد، از آگاهى كامل آن حضرت نسبت به اطلاعات با اهميت و مؤثر در مصالح عمومى مسلمانان به شگفت مىآيد.
چگونه آن حضرت از قضيه نامه حاطب بن ابى بلتعه كه به منظور اطلاع قريش از حركت مسلمانان نوشته شده بود اطلاع يافت؟
چگونه از قصد ابوسفيان مبنى برآمدن به مدينه براى تمديد دوره صلح باخبر گرديد؟
چگونه به همه تحركات منافقان و توطئههاى يهوديان پىبرد و آنها را خنثى كرد؟ چگونه اين تحركات را از ميان برد و از آشكار شدن مقاصد مسلمانان جلوگيرى كرد؟
همه اين موارد حاكى از تلاش بسيار آن حضرت براى پوشيده نگهداشتن اسرار مسلمانان و ناكامى دشمن از دستيابى به اهداف و مقاصد حركتهاى آنان بود.
انعطافپذيرى «١»:
لشكريان اسلام هدفهايشان را با كمال لياقت و سرعت دنبال