نيرومندى است. يا به مصلحت مسلمانان جهان است؟ در حالى كه اگر عرب متحد شود، عزت سابق مسلمانان را برمى‌گرداند. يا به مصلحت تمدن جهانى است؟ در حالى كه اين تمدن در صورت بازگشت تمدن عربى به عزت ديرينه‌اش سهم بزرگى از آن را نصيب خود خواهد كرد.
زندگانى پيامبر توحيد و جهاد، الگوى شيوه فرماندهى پيامبر(ص) ٤٦ مقدمه چاپ چهارم ص : ٣٧ بسيار خوبى براى اعراب و مسلمانان در هر زمان و مكانى است. قرنهاست، از عالم غيب به مسلمانان ندا داده مى‌شود كه صفهايتان را يكپارچه سازيد و با دشمنان خود جهاد كنيد، بر تحقق كامل اهدافتان مصمم باشيد، آنچه داريد در راه الگوهاى كامل خويش قربانى كنيد، براى تحقق بخشيدن به اتحاد و يكپارچگى خود تن به سختى بدهيد. منافع فردى را فداى مصالح عمومى كنيد. ولى پاسخى شنيده نمى‌شود. سخن روشن و قاطع من، خطاب به رهبران عرب به طور خاص و رهبران اسلامى به طور عام چنين است: آگاه باشيد كه تنها كسانى جاودانه تاريخ شدند كه متحد گشتند و جهاد كردند. پس صفوف خود را متحد سازيد ملتها را گرد آوريد و از نيروهاى پراكنده قدرتى واحد بسازيد. در راه ا لگويى كامل و براى مصالح ملى و دينى‌تان مبارزه كنيد و بدانيد كه زندگانى تهى از الگويى كامل، دلپذير نيست.
در كشورهاى پراكنده عربى، براى كسانى كه بخواهند خالصانه در راستاى اتحادشان گام بردارند، زمينه گسترده‌اى فراهم است. اين فلسطين و اين عمان، اينها و ديگر سرزمينهاى زير سلطه!، هر كه مى‌خواهد براى آزادى آنها تلاش كند ميدان باز است.
تاريخ صفحات سفيدش را فراروى مناديان وحدت و مجاهدان قرار داده تا آنها را جاودانه تاريخ سازد. بدون ترديد رهبرى كه در راه وحدت اعراب و جهاد با دشمنانشان گام بردارد، دلهاى آنان را مشتاق خود خواهد يافت و مسلمانان از دل و جان اقدامات وى را پاس خواهند داشت و كسانى كه در برابر تلاشهاى او مقاومت كنند، همانند برگ خزان به پيش پاى او خواهند ريخت؛ و سرانجام خواهد ديد كه ناتوانى به قدرت، فقر به توانگرى، جهالت به دانش، و بيمارى به صحت تبديل شده است. در چنين حالتى،