شيوه فرماندهى پيامبر(ص) - خطاب الموصلي، محمود بن شيت - الصفحة ٧١
در حقيقت، خدا دوست دارد كسانى را كه در راه او صف در صف، چنانكهگويىبنايى ريختهشده از سُرباند، جهاد مىكنند.
اسلوب صف با اسلوبهاى جنگى روزگار كنونى مطابقت دارد. دورانديشى واحتياطى كه در اين اسلوب در نظر گرفته شده است به فرمانده امكان مىدهد، مشكلات پيشبينى نشده را حل كند.
انضباط: «١» دين مبين اسلام از سربازان خود مىخواهد كه مطيع كامل دستورات فرماندهى كل باشند، در مواضع خود ثابت و استوار بمانند، از عوامل نوميد كننده دورى گزينند و به يقين الهى چنگ بزنند.
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُو اللَّهَ كثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُون. وَ أَطيعُو اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ، وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِريِنَ» «٢» اى كسانى كه ايمان آوردهايد، چون با گروهى برخورد مىكنيد پايدارى ورزيد و خدا را بسيارياد كنيد، باشد كه رستگار شويد. و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با هم نزاع مكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود، و صبر كنيد كه خدا با شكيبايان است.
همينطور اسلام از گريز پرهيز داده و فرجام بد آن را يادآور گرديده است:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمُ الَّذينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ، وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرِهِ الَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ، فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْويهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصير» «٣» اى كسانى كه ايمان آوردهايد، هرگاه [در ميدان نبرد] به كافران برخورد كرديد كه [سوى شما] روى مىآورند، به آنان پشت مكنيد. و هر كه در آن هنگام به آنان پشت كند- مگر آنكه [هدفش] كنارهگيرى براى نبردى [مجدد] يا پيوستن به جمعى [ديگر ازهمرزمانش]