رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فى‌ سَبيلِهِ، فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ، وَاللَّهُ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفاسَقينَ» «١» بگو اگر پدران و پسران و برادران و زنان و خاندان شما و اموالى كه گرد آورده‌ايد و تجارتى كه از كسادش بيمناكيد و سراهايى را كه خوش مى‌داريد، نزد شما از خدا و پيامبرش و جهاد در راه وى دوست داشتنى‌تر است، پس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را (به اجرا در) آورد و خداوند گروه فاسقان را راهنمايى نمى‌كند.
اسلام با استفاده از اين منطق استوار با عوامل سستى‌آور و گرايشهاى ترس‌آفرين مبارزه كرده خوى شجاعت، فداكارى و ناچيز شمردن زيورهاى زندگى در راه يارى خداوند را در ژرفاى جان امت اسلامى رسوخ داده است:
«انَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتابُوا، وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ، أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ» «٢» در حقيقت مؤمنان كسانى‌اند كه به خدا و پيامبر او گرويده و (ديگر) شك نياورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كرده‌اند، اينانند كه راستگويانند.
هدف اسلام تقويت روحيه معنوى است؛ زيرا «روحيه عالى» همان‌طور كه يكى از مهمترين، اصول جنگ است، از مهمترين مزيتهاى نظاميان و ارزشهاى والاى نظامى نيز به شمار مى‌رود.
تهيه قُدرت مادى‌ اسلام مسلمانان را تشويق مى‌كند كه به دو جنبه كسب قدرت و تحكيم مرزها اهتمام ورزند. منظور از كسب قدرت فراهم كردن عِدّه و عُدّه است كه بسيج مردان جنگى، تهيه سلاح و ابزار نظامى تأمين تداركات و آذوقه و ديگر ترتيبات لازم را شامل مى‌شود.
تحكيم مرزها (رباط)، همه كارهايى را كه به منظور استوار ساختن حدود و ثغور و