سركش و نيز براى از ميان برداشتن عوامل شرارت و تبهكارى پيكار مى‌كنند، وعده پاداش مضاعف داده است:
«فَلْيُقاتِلْ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ الَّذينَ يَشْرُوْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْاخِرَةِ، وَ مَنْ يُقاتِلْ فى‌ سَبيلِ‌اللَّه فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً، وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِ‌اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالْوِلْدانِ الَّذينَ يَقُولُونَ: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها، وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصيراً. الَّذينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فى‌ سَبيل اللَّهِ وَالَّذين كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِى سَبيلِ‌الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كان ضعيفاً» «١» پس، بايد كسانى كه زندگى دنيا را با آخرت سودا مى‌كنند در راه خدا بجنگند، و هر كس در راه خدا بجنگد و كشته يا پيروز شود، به زودى پاداشى بزرگ به او خواهيم داد. و چرا شما در راه خدا [و در راه نجات‌] مردان و زنان و كودكان مستضعف نمى‌جنگيد؟ همانان كه مى‌گويند: «پروردگارا، ما را از اين شهرى كه مردمش ستم پيشه‌اند بيرون ببر، و از جانب خود براى ما سرپرستى قرار ده و از نزد خويش ياورى براى ما تعيين فرما»، كسانى كه ايمان آورده‌اند در راه خدا كارزار مى‌كنند. و كسانى كه كافر شده‌اند، در راه طاغوت مى‌جنگند. پس با ياران شيطان بجنگيد كه نيرنگ شيطان در نهايت ضعيف است.
اسلام كليه عوامل ترس‌آفرين و سستى‌آور را ريشه‌كن ساخته و مؤمنان را به پيكار در راه خداوند، راه حقيقت و راه خير و سعادت تشويق كرده است. در منطق اسلام، پدران، مادران، برادران، همسران، خويشاوندان، اموال و تجارتهايى كه بيم كساد آنها مى‌رود و منازل محل سكونت، هيچ كدام شايسته آن نيستند كه ميان مؤمن و آنچه مقتضاى محبت خدا و رسول او مى‌باشد يعنى فداكارى و جهاد، حايل شوند.
«قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها، أَحَبَّ الَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ