«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر فاسقى برايتان خبرى آورد، نيك وارسى كنيد.
و فرموده است:
«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَالَّذينَ فى‌ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِى الْمَدينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ» «٢» اگر منافقان و كسانى كه در دلهايشان مرضى هست و شايعه افكنان در مدينه، (از كارشان) باز نايستند، تو را سخت بر آنان مسلّط مى‌كنيم.
و فرموده است:
«وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلىَ الرَّسُولِ وَ إلى‌ أُولِى الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ» «٣» و چون خبرى (حاكى) از ايمنى يا وحشت به آنان برسد، انتشارش دهند، و اگر آن را به پيامبر و اولياى امر خود ارجاع كنند، قطعاً از ميان آنان كسانى‌اند كه (مى‌توانند درست يا نادرست) آن را دريابند.
مؤمن واقعى در برابر استعمار فكرى مقاومت مى‌ورزد و با تهاجم فرهنگى مبارزه مى‌كند، با استفاده از مبادى دينى و مواريث فرهنگى خود در برابر سيل اصول (فكرى) وارده (از شرق و غرب)- كه شخصيت او را ذوب و آثار وجودى‌اش را از صحنه هستى پاك مى‌گرداند- كيان خويش را پاس مى‌دارد.
مؤمن واقعى هرگز از يارى خداوند نوميد و مأيوس نمى‌گردد:
«لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ، إنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً» «٤» «وَ مَنْ يَقْنُطْمِنْ‌رَحْمَةِ