اى پيامبر، مؤمنان را به جهاد برانگيز. اگر از (ميان) شما بيست تن، شكيبا باشند بر دويست تن چيره مى‌شوند و اگر از شما يكصد تن باشند بر هزار تن از كافران پيروز مى‌گردند، چرا كه آنان قومى‌اند كه نمى‌فهمند.
مؤمن حقيقى مادامى كه در پناه اعتقاد خويش باشد، در برابر هيچ قدرتى تن به شكست نمى‌دهد زيرا به خوبى آگاه است كه پيروزى در جنگ اندكى بيش نمى‌پايد، ولى او تا قيام قيامت پايدار است:
«إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهٌ وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ» «١» اگر به شما جراحتى رسيد، به آن گروه نيز جراحتى همانند آن وارد گرديد و ما اين دوران (شكست و پيروزى) را در ميان مردم به نوبت مى‌گردانيم.
مؤمن حقيقى پس از شكست زير بار تسليم نمى‌رود، زيرا مى‌داند كه پس از طى دوره سختى، روزگار آسانى فرا مى‌رسد.
«وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقُونَ لا يَعْلَمُونَ» «٢» و عزّت مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است؛ ولى منافقان نمى‌دانند.
و خداى متعال فرموده است:
«وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَميعاً هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ» «٣» سخن آنها تو را غمگين نسازد! تمام عزت از آنِ خداست و او شنوا و داناست.
مؤمن حقيقى شايعه و اخبار دروغ را باور نمى‌كند و در آن به وارسى مى‌پردازد.