چنين مسلمانى از جان و دل ايمان دارد كه پا به عرصه مبارزه‌اى عادلانه گذارده و يك چنين مبارزه‌اى انگيزه تازه‌اى پديد مى‌آورد كه مؤمن را، به تعبير نظاميان امروز، به رزمنده‌اى شكست‌ناپذير مبدل مى‌سازد.
٤ «روحيه جهاد» هم در روزگار جنگ و هم در دوران صلح بر انديشه مسلمانان حكومت مى‌كند و هدف اوليه آن نابودسازى نيروى مادى و معنوى دشمن است. پس از پيروزى سپاه اسلام و از ميان بردن توان مادى دشمن، نوبت به جنگ روانى مى‌رسد كه نيروى معنوى دشمن را نابود سازد، او را به تسليم وادارد و پيروزى خويش را كامل گرداند.
تاريخ شاهد پيروزيهاى فراوانى است كه در پى آنها نيروى مادى طرف شكست خورده از ميان رفته، اما نيروى معنوى او همچنان ثابت ما نده است. در نتيجه، آن پيروزى، اندك زمانى، بطور ناقص استمرار يافته و پس از آن، غالب، مغلوب و مغلوب، غالب گرديده است.
حال ببينيم اسلام چگونه براى حفظ روحيه معنوى مسلمانان به جنگ روانى رو مى‌آورد و روحيه جنگى آنان را در زمان صلح نيز نگاه مى‌دارد.
شايد مهمترين هدف جنگ روانى، ترسانيدن رقيب از مرگ و قحطى و ضربت كوبنده باشد. دشمن تلاش مى‌كند كه پيروزى خود را قاطع و حتمى جلوه دهد و حريف را به تسليم وادارد.
او با رواج شايعات، دروغ، مبارزه فرهنگى و استعمار فكرى سعى در ايجاد يأس و نوميدى دارد. ولى مؤمن حقيقى از مرگ هراسى ندارد، چنانكه خداى متعال فرموده است:
«إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ» «١» آنگاه كه اجلشان به سر رسد، پس نه ساعتى (از آن) تأخير كنند و نه پيشى گيرند.