شيوه فرماندهى پيامبر(ص) - خطاب الموصلي، محمود بن شيت - الصفحة ٣٩٩
را صرف مصالح نظامى و غير نظامى آنها مىكرد. بنابراين چيزى براى خود او باقى نمىماند.
عايشه مىگويد: «هرگز شكم رسول خدا (ص) از غذايى سير نگشت. هيچ گاه از خانوادهاش تقاضا يا هوس غذايى نمىكرد، اگر به وى غذايى مىدادند مىخورد؛ و هر غذايى مقبول خاطرش بود. نوشيدنى نيز برايش تفاوت نمىكرد.» باز مىگويد: «اهل بيت محمد (ص) تا هنگام درگذشت وى دو روز پى در پى از نان جو سير نشدند.» و مىگويد: «اتفاق مىافتاد كه ما خانواده پيامبر (ص) دو ماه آتش روشن نمىكرديم و خوراك ما تنها آب و خرما بود.» باز مىگويد: «روزى كه پيامبر خدا (ص) رحلت فرمود چيزى كه گرسنهاى را سير كند نداشتم، مگر مقدارى جو كه در طاقچه من بود. هنگام وفات آن حضرت، پيراهنش براى سى درهم نزديك يهودى گرو بود.» آنچه پيامبر (ص) از متاع دنيا براى خود و خانوادهاش باقى گذاشت، همين بود و بس. چنانچه وى تمايلى به ماديات مىداشت اموال فراوان همسرش خديجه را براى خودش باقى مىگذاشت.
رسيدن به هدفهاى بلند، جسم و جان را به سختى مىافكند؛ و رسول خدا (ص) براى آنكه هميشه و همهجا اسوه باشد، خود و خانوادهاش و عموم مسلمانان را در راه هدفهاى اسلام به سختى افكند.
جنگ آرمانى تعريف جنگ عادلانه، آنچنان كه منابع قوانين بينالمللى ارائه مىدهند، علاوه بر آنكه جز مركبى بر كاغذ بيش نيست، از بيان درست مبارزه در اسلام ناتوان است.
رساترين تعبير براى جنگ اسلامى، «جهاد آرمانى» است.
جنگ اسلامى از آن رو آرمانى است ك شيوه فرماندهى پيامبر(ص) ٤١٠ منابع و مآخذ ه هدفش آزادى عقيده و تحكيم پايههاى صلح است: جان و مال بىگناهان و ضعيفان را حفظ مىكند، نسبت به اسيران و گروگانها مهربان است؛ ميان بيماران و زخميها به مواسات رفتار مىكند؛ كشتگان را مُثْله نمىكند، بلكه مانند كشتگان خودى به خاك مىسپارد؛ و تحت تأثير انگيزههاى شخصى، عصبيت، يا منافع مادى و استعمارى و استثمارى نيست.