شيوه فرماندهى پيامبر(ص) - خطاب الموصلي، محمود بن شيت - الصفحة ٣٠٥
خود را به چادر رسول خدا (ص) رساند و گفت: «اى رسول خدا! اجازه بدهيد گردنش را بزنم.» عباس گفت: «اى رسول خدا! من به او پناه دادهام.» هنگامى كه عمر بر تقاضاى خود اصرار ورزيد. عباس گفت: «آرام باش اى عمر! تو اين كار را جز به اين خاطر كه وى از عبد مناف است انجام نمىدهى، اگر او از بنى عدى بود، اين سخنها را نمىگفتى.» عمر گفت: «آرام باش اى عباس! به خدا سوگند، اسلام آوردن تو نزد من از اسلام خطّاب، اگر اسلام مىآورد، دوست داشتنىتر بود.» اين است، چون عمر نماينده ايمان راسخ مؤمنان نخستين بود، در حالى كه عباس تازه اسلام آورده بود. «١» آيا توجيه شركت مهاجران در غزوه فتح آن هم، در حالى كه امكان درگيرى ميان سپاه اسلام و قريش وجود داشت و خويشاوندان آنها در شهر محبوبشان، مورد تهاجم قرار مىگرفتند جز اين بود كه اعتقاد مسلمانان تابع مصالح شخصى آنان نيست، بلكه تنها در گرو مصالح همگانى است؟
نابودى بتها:
نابودى بتهاى مكه و ديگر نقاط، اندكى پس از فتح، عقيده شرك را در نيرومندترين پايگاه شبه جزيره عربستان نابود ساخت.
امور تداركاتى:
وضعيت آذوقه مسلمانان در غزوه فتح خوب بود و تا هنگام بازگشت به مدينه، تداركات كافى در اختيار داشتند.
وضعيت نقليه آنان نيز بسيار عالى بود. مسلمانان شمار زيادى اسب و شتر در اختيار داشتند كه براى سوارى و حمل بار و بنه شان از آنها استفاده مىكردند.
تسليحات مسلمانان نيز ممتاز بود، همين شيوه فرماندهى پيامبر(ص) ٣١٥ بازگردانيدن اسيران:
ص : ٣١٤ اندازه بس كه درباره گردان خضرا (سبز)- كه رسول خدا (ص) در آن حضور داشت- گفته شده كه افرادش چنان غرق در زره بودند كه جز چشمان آنها پيدا نبود! امور تداركاتى غزوه فتح، نسبت به جنگهاى پيشين بىمانند بود.