بنو جذيمه گفته بودند: «صبأنا ... صبأنا» و خالد آن را به معناى ظاهرى لفظ يعنى از دينى به دين ديگر در آمديم حمل كرد. او به اين مقدار بسنده نكرد، بلك شيوه فرماندهى پيامبر(ص) ٣٠٥ امور تداركاتى:
ص : ٣٠٥ ه انتظار داشت كه بگويند: اسلام آورديم. «١» دليلش هم اين است كه گفت: «سلاحها را بر زمين بگذاريد كه مردم اسلام آورده‌اند.» «٢» اين سخن دال بر آن است كه او قانع نشد كه كلمه صبأنا به مفهوم اسلمناست. «٣» درسهايى از فتح:
غافلگيرى:
رسول خدا (ص) هنگامى كه آهنگ حركت به مكه فرمود، مقصد خويش را به شدت در پرده كتمان نگه داشت.
به نزديك‌ترين يارانش مثل ابوبكر و محبوبترين زنانش يعنى عايشه اجازه نداد كه درباره اين اخبار چيزى بدانند. تا هنگامى كه او و يارانش همه امكانات لازم را آماده كردند و به مسلمانان داخل و خارج از مدينه فرمان آماده باش صادر فرمود، نيات آن حضرت همچنان پوشيده بود؛ اما در آستانه حركت از مدينه چون دليلى براى راز دارى وجود نداشت، نيات خود را آشكار ساخت.
با وجود اين از فرستادن جاسوسان و مراقبان و گشتيهاى شناسايى، به منظور جلوگيرى از نفوذ اخبار حركت خود به قريش، غفلت نورزيد.
جاسوسان آن حضرت در مدينه وظيفه داشتند كه از نفوذ هرگونه خبرى به قريش جلوگيرى كنند؛ و ديديم كه چگونه از ارسال نامه حاطب بن ابوبَلْتَعه به مكه آگاه گشت و پيش از رسيدن به مكيّان آن را توقيف كرد.