«خداوند رحمت كند كسى را كه امروز در برابر اينان قدرت نمايى كند».
آنگاه ركن را بوسيد و همراه با يارانش هَرْوَلَه «١» مى‌كرد تا در پس خانه خدا، از چشم قريش پنهان گرديد.
طواف با چنين شتابى، به منظور قدرت نمايى مسلمانان و پايان دادن به شايعاتى بود كه به وسيله قريش ميان مردم پراكنده شده بود.
پيامبر خدا (ص) و يارانش قربانيها را در مروه ذبح كردند و پس از سه روز توقف در مكه به مدينه بازگشتند. آن حضرت ترديد نداشت كه مشاهده انضباط و اطاعت پذيرى مسلمانان نسبت به وى و نيز بزرگداشت خانه خدا، در روحيه قريش مؤثر است. در آستانه ترك مكه، خالد بن وليد قريش را مورد خطاب قرار داد و گفت: «براى همه خردمندان روشن شد كه محمد نه جادوگر است و نه شاعر، سخن او سخن پروردگار جهانيان است، پس همه دانايان بايد از او پيروى كنند.» ابو سفيان پس از شنيدن گفتار خالد او را خواست و صحت آنچه را كه شنيده بود از وى جويا شد. خالد آن گفته‌ها را تأييد كرد. در اين هنگام ابوسفيان از روى خشم به او حمله كرد، اما عِكرمة بن ابى جهل كه در آنجا حاضر بود مانع شد و گفت: «اى ابوسفيان، آرام باش! به خدا سوگند بيم دارم كه من هم همان سخن خالد را بگويم و دين او را بپذيرم. شما مى‌خواهيد خالد را به سبب ابراز عقيده‌اش بكشيد، در حالى كه قريش همگى به اسلام درآمده‌اند. به خدا سوگند، بيم آن دارم كه سال نگذرد و همه مردم مكه پيرو او گردند!» پس از خالد، عمرو بن عاص و پرده‌دار كعبه يعنى عثمان بن طلحه، مسلمان شدند و اسلام در همه خانه‌هاى قريش، بطور پنهان و آشكار رواج يافت.
عمره قضا موجب شد كه پيش از فتح مكه، قلب و دل ساكنان آن شهر گشوده شود.
امانت:
الف- مسلمانان نسبت به پيمانهاى خود به شدت پايبند بودند و به همين دليل در پى‌