همان ناحيه‌اى كه ياران بشير بن سعد دچار مصيبت گرديدند، اعزام كرد.
(بند «ج» را ببينيد).
غالب هنگام حركت خطاب به يارانش گفت: «سر از فرمان من مپيچيد كه رسول خدا (ص) فرمود: هركس فرمانده‌ام را اطاعت كند مرا اطاعت كرده است، و هركس بااو نافرمانى كند با من نافرمانى كرده است؛ و شما تا هنگامى كه نسبت به من نافرمان باشيد، نسبت به رسول خدا (ص) نافرمان هستيد». مسلمانان بامدادان بر بنى مرّه حمله بردند.
تعدادى از آنها را كشتند و پس از غنيمت گرفتن شمارى گوسفند به مدينه بازگشتند؛ و به اين ترتيب در مقابل كشتار سريه بشير بن سعد، درس سختى به بنى مره داده شد.
ط- سريه شجاع بن وَهْب اسَدى بر سر بنى عامر در سِىّ «١»:
رسول خدا (ص)، در ربيع الاول سال هشتم هجرى، شجاع بن وهْب را در رأس ٢٤ رزمنده بر سرگروهى از هوازن در سىّ، در ناحيه‌رُكبه «٢» و درپشت معدِن «٣»، فرستاد و فرمان‌دادتا به آنها حمله‌كند.
مسلمانان شب حركت مى‌كردند و روز پنهان مى‌شدند، تا در يك بامداد آنان را تاراج كردند. آنگاه شمار زيادى گوسفند و شتر را به غنيمت گرفتند و پس از پانزده روز غيبت به مدينه بازگشتند.
ى- سريه كعب بن عمير غِفارى به ذات اطْلاح «٤»:
در ربيع الاول سال هشتم هجرى، رسول خدا (ص) كعب بن عمير غفارى را در رأس پانزده رزمنده به سرزمين شام اعزام كرد.
آنان رفتند تا به جايى به نام ذات اطْلاح رسيدند.
در آنجا به شمار زيادى از مشركان برخوردند و آنان را به اسلام دعوت كردند. اما آنها نپذيرفتند و مسلمانان را تيرباران كردند. ياران رسول خدا (ص) كه چنين ديدند، به سختى پيكار كردند تا كشته شدند. تنها يك نفر از آنها زخمى شد و در ميان كشتگان افتاد. شب هنگام به راه افتاد و با تحمل دشواريهاى بسيار، خود را نزد رسول خدا (ص)، رساند؛ و