شيوه فرماندهى پيامبر(ص) - خطاب الموصلي، محمود بن شيت - الصفحة ٢٥٩
يهوديان وادىالقرى «١»:
مسلمانان از راه وادى القرى به مدينه بازگشتند. يهوديان اين ناحيه، امكانات خود را براى جنگ بسيج كردند، ولى پس از يك درگيرى چند ساعته تسليم شدند و چون دروازههاى وادى القرى بازور گشوده شد، رسول خدا (ص) با همان شرايط خيبريان با آنها صلح كرد.
يهوديان تَيْماء «٢»:
يهوديان تيماء نيز بدون جنگ تسليم مسلمانان گرديدند و همان شرايط خيبريان را پذيرفتند.
نتايج:
پايان زندگى نظامى يهوديان در شبه جزيره عربستان.
سريههاى تنبيهى اعراب (صحرانشينان)
هدف تأمين امنيت كامل براى منطقه شمال مدينه منوره، بويژه جلوگيرى از تهاجم اعراب به اين شهر، و پشتيبانى مبلغان در برابر خيانت قبايل.
حوادث (براى سير حوادث جنگ ر. ك: پيوست «ط»):
الف- سريه عمر به تُربَه «٣»:
رسول خدا (ص) در شعبان سال هفتم هجرى، عمر بن خطاب را در رأس سى رزمنده به سوى قبيله هوازن در تربه فرستاد. وى به همراه راهنمايى از بنى هلال حركت كرد. رزمندگان اسلام شبها راه مىرفتند و روز پنهان مىشدند. هوازن با شنيدن اين خبر گريختند و عمر با كسى برخورد نكرد و به مدينه منوره بازگشت.
ب- سريه ابوبكر به سوى بنى كلاب در نجد:
در شعبان سال هفتم هجرى، رسولخدا (ص) ابوبكر را بر سر بنى كلاب در نجد ناحيه ضَرِيّه «٤» فرستاد. وى صبح زود