تن از بزرگان صحابه را كشته بودند. آنان چهار نفر راخودشان به قتل رساندند و دو نفر ديگر را به قريش فروختند. قريش يكى از اينان را گردن زد و دومى را به دار آويخت.
ب- تأثير گذاشتن بر روحيه قريش و قبايل ديگر و نشان دادن سرنوشت خيانتكاران در عمل.
حوادث‌ به رسول خدا (ص) گزارش دادند كه قريش، و همپيمانانشان براى جنگ با مسلمانان آماده مى‌شوند. از اين رو تصميم گرفت، به منظور تضعيف روحى قريش و ديگر قبايل و نيز تنبيه بنى لحيان- كه در محل آب رجيع به مبلغان اسلامى خيانت ورزيده بودند- سوى آنان حركت كند.
پيامبر خدا (ص) چنين وانمود كرد كه آهنگ شام دارد تا بتواند بنى لحيان را غافلگير سازد.
از اين رو نيروهايش را به شمال حركت داد و همينكه از انتشار خبر حركت خود بدان ناحيه مطمئن گرديد، راه مكه را در پيش گرفت و با سرعت خود را به منزلگاههاى بنى لِحْيان در غُرّان «١» رسانيد. اما آنان با گريختن به قله كوهها موفق گرديدند كه مال و جان خود را نجات دهند.
در اين هنگام رسول خدا (ص) بخش اعظم نيروهايش را در غران گذاشت و در رأس دويست سوار سوى مكه حركت كرد تا به عشفان در شمال مكه رسيد. هدف آن حضرت تضعيف روحيه قريش بود ولى آنان براى جنگ با وى بيرون نيامدند. پس مسلمانان در حالى كه بر روحيه قبايل تأثير گذارده و آنان را به شدت از خود ترسانده بودند، با تحمل گرماى فراوان به مدينه بازگشتند.
غزوه ذى قرد «٢»:
هدف:
تعقيب عُيَيْنَةِ بن حِصْن و گروهى از غطفان به منظور بازگردانيدن شترانى كه مشركان از مسلمانان دزديده بودند.