يهوديان خيبر پناهنده شد.
حوادث:
پس از سركوب بنى قريظه، يك دسته پنج نفرى از خزرج «١» به فرماندهى عبدالله بن عتيك عازم خيبر گرديد. مأموريت اين گروه كشتن ابورافع سلام بن ابى الحُقيق و ايجاد رعب و وحشت در ديگر يهوديان بود تا نقشى را كه ديگر يهوديان بازى كردند از سوى آنان تكرار نگردد.
مسلمانان شب هنگام به خيبر رسيدند. عبدالله به يارانش فرمان داد، نزديك دژ توقف كنند تا موضع ابو رافع را شناسايى كند. وى پس از رسيدن به دژ موفق شد كه خود را در استبل حيوانات پنهان سازد.
هنگامى كه ابورافع به رختخواب رفت و آرامش بر همه جا حكمفرما گرديد، عبدالله بيرون آمد و كليدهاى دژ را برداشت و به اتاق او رفت. از آنجا كه اتاق بسيار تاريك بود، عبدالله نخست او را صدا زد تا جايش را شناسايى كند. سپس با شمشير حمله كرد و او را از پاى درآورد و در حالى كه بر اثر افتادن از پله‌ها پاى او شكسته بود، نزد يارانش برگشت. «٢» مسلمانان در حالى كه يك دشمن سرسخت را از سر راه خود برداشته بودند، به مدينه بازگشتند، و سرنوشت كسانى كه مردم را عليه مسلمانان بسيج كنند به گوش مردم رساندند. اين امر موجب ازدياد هيبت مسلمانان و تسلط كامل آنان بر مدينه گشت و از آن پس صدايى از يهود و منافقان بلند نگرديد.
غزوه بنى لحيان:
هدف:
الف- كيفر بنى لحيان كه دو سال پيش از آن به مبلغان اسلامى خيانت كردند و شش‌