هدف‌ از ميان بردن بنى قريظه كه با پيمان شكنى خود مسلمانان را در معرض نابودى قرار داده بودند.
حوادث‌ بامداد همان شبى كه احزاب به سرزمين خودشان عقب نشينى كردند، رسول خدا (ص)، به مدينه بازگشت و ظهر همان روز فرمان حركت سوى بنى قريظه را صادر فرمود. مسلمانان با شتاب به دژها رفتند و نماز عصر را نيز در همانجا به جاى آوردند.
با وجود خستگى ناشى از طول مدت محاصره و سرماى هوا، مسلمانان با شتاب در پى اجراى فرمان رسول خدا (ص) رفتند و پيش از فرا رسيدن تاريكى شب بنى قريظه را به محاصره درآوردند.
محاصره ٢٥ شب به طول انجاميد و در اين مدت بجز چند زد و خورد جزئى، با استفاده از تير و سنگ، جنگى روى نداد و تنها يك تن از مسلمانان بر اثر سنگ آسيابى كه زنى يهودى از بام خانه‌اش پرتاب كرد به شهادت رسيد. «١» يهوديان در طول مدت محاصره جرأت بيرون آمدن از دژها را پيدا نكردند و از شدت ترس قادر به گرفتن هيچ تصميم روشنى نبودند.
رهبرشان از آنها خواست كه اسلام بياورند ولى آنها نپذيرفتند. سپس از آنان خواست كه براى جنگ بيرون بروند، بازهم نپذيرفتند. وبى آنكه به كارى دست بزنند، در دژهاى خود ماندند.
سرانجام يهوديان پيشنهاد كردند، اموال خود را بگذارند و خودشان به اذْرعات بروند، اما رسول خدا (ص) نپذيرفت و خواستار تسليم بدون قيد و شرط آنان گشت.
يهوديان با اين شرط كه سعد بن معاذ درباره سرنوشت آنان قضاوت كند، تسليم را نپذيرفتند. دليل انتخاب سعد اين بود كه او رياست اوْسْ را به عهده داشت و در دوره‌