اندازد. از اين رو مردى را به مدينه فرستاد و مسلمانان را اين گونه تهديد كرد: «قريش سپاهى گرد آورده است كه هيچ سپاهى در ميان اعراب به جنگ آن نخواهد آمد، مگر آنكه به سرنوشتى بدتر از احد دچار خواهد گشت.» اما رسول خدا (ص) با بى اعتناى به اين تهديد بر حركت سپاه پاى فشرد.
مسلمانان به بدر رسيدند و چشم انتظار قريش ماندند. اما مشركانى كه ابوسفيان با خود از مكه بيرون آورده بود، در رفتن يا ماندن شك كردند و سرانجام سلامت را انتخاب كرده، در دو منزلى مكه از نيمه راه بازگشتند.
مسلمانان پس از هشت روز انتظار به مدينه بازگشتند. غزوه بدر دوم همه پيامدهاى ناگوار جنگ احد را در درون و بيرون مدينه از بين برد.
غزوه دوُمَةُ الْجنْدل «١»:
الف- نيروهاى طرفين:
١- مسلمانان: هزار سوار و پياده به فرماندهى رسول خدا (ص)
٢- مشركان: قبايل صحرانشين ساكن منطقه دومة الجندل.
ب- هدف:
منع قبايل ساكن در منطقه دومةالجندل از راهزنى و غارت كاروانها و از ميان بردن نيروهايى كه براى تهاجم به مدينه منوّره گرد آورده بودند.
رسول خدا (ص) همراه هزار تن از مسلمانان حركت كرد و به منظور غافلگيرى قبايل دومة الجندل، سپاه اسلامى روزها را پنهان مى‌شد و شب هنگام حركت مى‌كرد.
دومة الجندل در مرزهاى شام و بين حجاز و شام واقع است. مسلمانان مسافت ميان مدينه و آنجا را در پانزده مرحله پيمودند. با رسيدن رسول خدا (ص) قبايلى كه در آنجا گردآمده بودند از ترس رويارويى با مسلمانان گريختند. مردم دومة الجندل نيز پا به فرار نهادند و مسلمانان با هيچ كس برخورد نكردند. سپاه اسلام به منظور تعقيب و رويارويى‌ شيوه فرماندهى پيامبر(ص) ٢٠٧ مشركان و يهوديان:
ص : ٢٠٦