گشتى عبدالله أُنَيْس:
الف- نيروهاى طرفين:
١- مسلمانان: يك گشتى شناسايى به استعداد يك مسلمان يعنى عبدالله بن انَيس.
٢- مشركان: بنو لحيان از هذيل به فرماندهى خالد بن سفيان هُذَلى.
ب- هدف:
جلوگيرى از تهاجم اعراب به مدينه، پيش از گردآورى نيرو و اقدام به تهاجم.
ج- حوادث:
رسول خدا (ص) آگاهى يافت كه خالد بن سفيان هُذَلى نيروى بزرگى از اعراب را براى تهاجم به مدينه در عُرَنَه «١» گرد آورده است تا چيزى از غنايم و خيرات اين شهر به دست آورد. آن حضرت عبدالله بن انَيس را فرستاد كه درباره اخبار و نيات خصمانه خالد به تحقيق و جستجو بپردازد و صحت اطلاعات به دست آمده را معلوم دارد.
عبدالله حركت كرد و دور از همراهان خالد؛ در حالى كه تنها چند زن با او بودند، با وى ديدار كرد. خالد پرسيد: كيستى اى مرد؟ پاسخ داد: «مردى از اعرابم، شنيده‌ام كه گروهى را براى جنگ با محمد گردآورده‌اى و به اين منظور نزد تو آمدم.» خالد نيات خود را پنهان نساخت و عبدالله كه او را با چند زن تنها ديد، با وى به راه افتاد و هيمنكه فرصت را مناسب يافت با شمشير حمله كرد و او را از پاى درآورد.
با قتل خالد مقاصدش نيز با او در خاك رفت و اعرابى كه در عُرَنَه براى جنگ مسلمانان گردآورده بود، پراكنده شدند و عبدالله به مدينه منوره بازگشت.
غزوه بنى نضير: «٢» الف- نيروهاى طرفين:
١- مسلمانان: مسلمانان مدينه به فرماندهى رسول خدا (ص).