سه‌هزار شتر نيز همراه داشت. فرماندهى اين نيروها با ابوسفيان بود و بيشتر سران قريش زنهايشان را «١» براى تشويق جنگجويان و بالا بردن روحيه آنان همراه آورده بودند.
اهداف طرفين:
مشركان:
گرفتن انتقام جنگ بدر و سريه زيد بن حارثه از مسلمانان و اعاده حيثيت و شرافت قريش ميان اعراب.
مسلمانان:
دفاع از مدينه در برابر تهاجم قريش به اين شهر و كسب آزادى كامل در تبليغ و نشر آزادانه و مسالمت‌آميز اسلام.
پيش از نبرد:
مشركان:
الف- قريش، پس از آمادگى كامل نظامى، عازم حركت گرديدند و راه مكه- مدينه را پيمودند تا به جايى، نزديك مدينه، به نام صَمْغَه «٢» رسيدند. آنگاه اسب و شترشان را براى چرا در مزارع انصار رها كردند و به حركت خود ادامه دادند تا به «عَقيق» «٣» رسيدند. سپس در دامنه‌هاى كوه احد واقع در پنج ميلى مدينه منوره فرود آمدند.
ب- فرماندهى جناح راست سپاه مشركان با خالد بن وليد و فرماندهى جناح چپ با عِكرمة، پسر ابوجهل بود؛ و پرچم را طلحة بن أبى طلحة از بنى عبدالدار به دست داشت.
ج- مشركان نيروهاى خود را به شيوه صف سازمان دادند و پشتيبانى جناحهاى راست و چپ را به وسيله سواركاران تأمين كردند.
د- به منظور انتقام‌گيرى از مسلمانان، زنان قريش- بويژه هند دختر عُتْبه، همسر ابو سفيان- نهايت تلاش خود را براى تحريك قريش و انگيزش روحيه حماسى در وجود آنان به كار بستند.