جنگها در همه روزگاران تاريخ ثابت كرده است كه تا هنگامى كه رزمندگان از روحيه بالايى برخوردار نباشند، تنها تجهيز خوب و سازماندهى منظم و نيروى انسانى فراوان براى دستيابى به پيروزى كافى نيست.
سربازان ايتاليايى در جنگ جهانى دوم از سازماندهى و تسليحات ممتازى برخوردار بودند و شمار آنها نيز بسيار بود. اما هيچ‌كدام اينها سودمند نيفتاد زيرا كه روحيه‌ها شكست خورده بود. از اينرو در جنگ مشترك با آلمانها سر بار آنان بودند. بطورى كه متفقين هرجايى را كه سربازان ايتاليايى حضور داشتند، از نظر نظامى بى‌اهميت و غير قابل اعتنا تلقى مى‌كردند.
از مهم‌ترين دلايل پيروزى مسلمانان در جنگ سرنوشت ساز بدر، مجهز بودن آنان به روحيه بالا بود.
جنگ بدر، نبرد سرنوشت‌ساز ميان دو عقيده بود و در پى آن، اعتقادى كه شايستگى جاودانگى را داشت بر اعتقادى كه سزاوار نيستى و نابودى بود پيروز گشت.
درسهايى از جنگ بدر:
شناسايى:
طرفين نبرد، پيش از آغاز نبرد به منظور جلوگيرى از غافلگير شدن، اطلاعات خوب و سودمندى را درباره نيروها و زمين محل استقرار يكديگر كسب‌كردند.
اهميت بازجويى رسول خدا (ص) از دو غلام قريش، پيش از آغاز نبرد، و شناخت شمار نيروهاى دشمن از اين طريق بسيار روشن است. همين‌طور نتيجه‌گيرى ابوسفيان از پشك شتران گشتيهاى مسلمانان و پى بردن به هويت آنها در شمار كارهاى برجسته است.
اقدام به شناسايى طرفين، هر دوى آنان را از به كارگيرى اصل غافلگيرى در زمان و مكان محروم ساخت. در نتيجه اين اصل حياتى در دو جنبه ياد شده يا حتى در يك جنبه هم مورد استفاده طرفين نبرد قرار نگرفت.
فرماندهى:
جنگ بدر مزيّتهاى فرماندهى رسول خدا (ص) را آشكار ساخت: در شجاعت،