پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٦
خوب بود و به قول معروف ميليونر بود ولى آنقدر ناراحت بود كه اندازه نداشت، چون بدبختىهاى بسيارى داشت. دنيا ملعون است و هر كس در اين وادى بيفتد، بدبخت مىشود. دنيا مبغوض است و هركس دنبال آن باشد مبغوض خواهد شد.
يا اباذَرْ! الدُّنْيا مَلْعُونَةٌ وَ مَلْعُونٌ ما فيها ما ابْتَغى بِهِ وَجْهِ اللهِ وَ ما مِنْ شَىْءٍ ابْغَضُ الَى اللهِ تَعالى مِنَ الدُّنْيا خَلَقَها ثُمَّ اعْرَضَ عَنْها فَلَمْ ينْظُرُ الَيْها حَتّى تَقُومُ السّاعَةُ وَ ما مِنْ شَىْءٍ احَبَّ الَى اللهِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ ايمانٍ بِهِ وَتْرَكِ ما أَمَرَ أَنْ يتْرَكَ.
اى اباذر! هم دنيا ملعون است هم آنچه در دنياست. مگر چيزى كه دنيا را وسيله سير الى الله قرار دهد و هيچ چيز نزد خدا مبغوضتر از دنيا نيست آنگاه كه او را آفريد از او دورى كرد نه به آن نظر كرد و نه خواهد كرد تا روز قيامت و
هيچ چيز از ايمان به خدا و ترك كردن آنچه كه خدا به ترك آن امر كرده بهتر نيست.
بعضى از انسانها دنيا را وسيله تقرب به خدا قرار دادهاند كه واقعيت خلقت دنيا هم براى اين است. به خلاف عدهاى كه دنيا وسيله فاصله گرفتن آنها از خدا شده است. كسانى كه به دنيا اهميت مىدهند، دوستدار جاه و مقامند و رياست را مىپرستند و براى ثروت اندوزى حريصند و اصلًا خدا را فراموش كردهاند و نمىدانند كه دنيا ملعون است. درس رفتن آنها براى خدا نيست و اينگونه است كه دنيا سبب سقوط آنها مىشود و لكن اگر هدف خدا باشد و همه كارها براى خدا انجام بشود، خيلى عالى است.