پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٢
أَمْوَالُكُمْ وَ لَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ﴾ [١] اى كسانى كه ايمان آورديد، سرگرم نكند شما را مالهايتان و فرزندانتان از ياد خداوند و هر كس از ياد خدا باز بماند زيان ديده است.»
پس شايد فلسفه فرمايش حضرت ٦ اين باشد كه وقتى انسان مال و ثروت كمترى دارد، توجهش به خدا زيادتر است؛ چون گرفتارىهاى دنيا و سرگرمىها نمىگذارند كه به ياد خدا باشيم.
٣٦- رهايى از دنيا
يا اباذَرْ! طُوبى لِلْزّاهِدينَ فِى الدُّنْيا وَ الرّاغِبينَ فِى الْآخِرَةِ الَّذينَ اتَّخَذُوا ارْضَ اللهِ بِساطاً وَ تُرابَها فِراشاً وَ مائَها طيباً.
اى اباذر! خوشا به حال كسانيكه دنيا را رها كردند.
بعضى از بزرگان آنقدر زندگى ساده داشتند كه وقتى انسان آنها را مىديد، به ياد خدا مىافتاد. همين زندگى ساده آنها بهترين تبليغ براى دين و قرآن است. اگر كسى زياده طلب باشد، سخن او در مردم چه اثرى دارد؟ حضرت فرمود: زاهدين آب را طيب خود قرار مىدهند. فرمود بهترين طيب براى محاسن آب است يعنى هركس مىخواهد محاسنش را شانه بزند با همين آب انجام دهد چرا كه آب اطيب الاطيبين است. زاهدين
[١]- منافقون/ ٩.