پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٩٨
باشيد در جائى كه ديگران جسارت كنند، شما حليمانه رفتار كنيد،
تا آنها هدايت شوند و دست شما را ببوسند. شما بايد داراى خلقى باشيد كه بتوانيد با مردم زندگى كنيد. با اخلاق اسلامى بين مردم مسائل را بگوئيد. اشخاصى كه سنشان بالا رفته و مسائل را نمىدانند به آنها طعنه نزنيد كه چرا با اين سنّ مسألهات را نمىدانى؟ اى عزيزان روحانى! شما به مسئوليتتان عمل كنيد و مسائل را ياد بدهيد و بقيه امور را هم به خدا واگذار كنيد تا اصلاح كند.
يا اباذَرْ! انْ سَرَّكَ انْ تَكُونَ اقْوى النّاسِ فَتَوَكَّلْ عَلىَ اللهِ وَ انْ تَكُونَ اكْرَمَ النّاسِ فَاتَّقِ اللهَ وَ انْ سَرَّكَ انْ تَكُونَ أَغْنَى النّاسِ فَكُن بِما فى يدِاللهِ أَوْثَقْ مِنْكَ بِما فى يدِكَ. اى ابوذر! اگر مىخواهى قوىترين مردم باشى، توكلت را به خدا زياد كن.
اگر انسان اعتمادش به خدا باشد، هيچ اضطراب و وحشتى ندارد، اگر بداند هر آنچه در عالم هستى وجود دارد، دست خداست و اوست كه انسان را حفظ مىكند و مقام و عزت و شخصيت مىدهد، چه اضطرابى خواهد داشت؟ اكثر ترديدهاى انسان ريشهاش در اين است كه اعتماد و توكلمان به خداوند كم است. ائمّه طاهرين هم بر اين نكته تأكيد كردهاند كه به خدا توكل كنيد. اگر كسى مسأله توكل را مطرح مىكرد، حضرات ائمه آنرا بيشتر تأئيد مىكردند. مردى خدمت حضرت سيد الشهداء (ع) آمد
و عرض كرد: يابن رسول الله! من گرفتار ديه كامله شدهام و وضعم هم نامناسب است لطفاً به من كمك كنيد. حضرت فرمود: