اى ابوذر! عملهاى ما را از جمعه تا جمعه‌اى ديگر در روزهاى دوشنبه و پنج‌شنبه به خدا عرضه مى‌كنند. البته خدا به همه چيز آگاه است كأنّه پرونده‌هاى تنظيم شده را جلو مى‌گذارند.

يا در پيشگاه حضرت ولى عصر (عج) مى‌گذارند كه نماينده خداست. پس همه بندگان بخشيده مى‌شوند مگر مسلمانى كه با برادر مسلمان ديگر قهر باشد پرونده آنها را كه مى‌آورند، مى‌فرمايد: عمل آنها را رها كنيد تا وقتيكه با هم آشتى كنند.

يا اباذَرْ! ايّاكَ وَ هِجْرانَ أَخيكَ فَانَّ الْعَمَلَ لا يتَقَبَّلُ مَعَ الْهِجْرانِ. اى اباذر! بپرهيز و بترس از اينكه از برادران دينى‌ات جدائى بگيرى زيرا خداوند عمل را با هجران قبول نمى‌كند.

عمل انسان با قهر بودن با برادران دينى قبول نمى‌شود. از مناسبت حكم و موضوع مى‌فهميم كه مراد برادر نسبى نيست بلكه برادر دينى منظور است و اگر برادر نسبى باشد پس مهمتر است.

يا اباذَرْ! انهاكَ عَنِ الهِجْرانِ وَ انْ كُنْتَ لابُدَّ فاعِلًا فَلا تَهْجُرْهُ ثَلثَةَ ايّامِ كَمْلًا فَمَنْ ماتَ فيها مُهاجِراً لِاخيهِ كانَتِ النّارُ اوْلى بِهِ.

من كمتر روايتى ديدم كه درباره موضوع قهر اين‌طور تأكيد كرده باشد، اين مسأله آنقدر مهم است كه آنرا تكرار فرموده است.

بعضى فكر مى‌كنند كار خوبى است و سريعاً قهر مى‌كنند و توجه ندارند كه از نظر