پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٦
مؤمنين كيست؟ و حضرت فرمود: كسى كه زياد به ياد مرگ باشد.
چرا آماده مرگ بودن علامت زرنگى است؟ به خاطر آنكه ياد مرگ بودن، بازدارنده بسيارى از كارهاست. وقتى انسان در خلوتها به فكر آخرت و قبر و مردن مىافتد؛ حال عجيبى پيدا مىكند و نفس لوّامه با او سخن مىگويد كه نيمى از عمرت رفت مابقى هم مىگذرد، چه خواهى كرد؟ و چه جواب مىدهى؟ اين خيلى مؤثر است خلاصه اين كه ياد مرگ، انسان را وادار به اطاعت و عبادت خدا مىكند. خدا حاج انصارى واعظ را رحمت كند، ايشان مىفرمود: آى قمىها! چرا روى سنگ قبرها در قبرستان شيخان و قبرستان نو و جاهاى ديگر مىنويسيد، آرامگاه ابدى خانه قبر آرامگاه موقت است نه ابدى. دنيا آرامگاه موقت است، همه دنيا را بايد يك روز حساب كرد.
يا اباذَرْ! اذا دَخَلَ النُّورُ الْقَلْبَ انْفَتَحَ القَلْبُ وَ اسْتَوْسَعَ. هرگاه نور داخل قلب انسان شود قلب انسان حالت انفتاح پيدا كرده و وسعت پيدا مىكند و شرح صدر برايس بوجود مىآيد و خدا به آدم نورانيت ميدهد كه آثار و بركاتش را خودش مىبيند.
قُلْتُ فَما عَلامَةُ ذلِكَ بِابى أَنْتَ وَ امّى يا رَسُولَ اللهِ. ابوذر مىگويد: عرض كردم يا رسول الله پدر و مادرم فدايت باد با چه نشانهاى بفهميم دلمان نورانيت و وسعت پيدا كرده و چگونه بدانيم متعلق نور الهى شده است؟