مطلب ديگر اين‌كه اگر انسان زينت را در حد آبرو داشته باشد، اشكالى ندارد. شخصى آمد منزل امام صادق (ع) و ديد وضع ظاهرى لباسهاى آقا خوب است. گفت: آقا شما فرزند

چه كسى هستيد؟ حضرت فرمود: من فرزند جدّم اميرالمؤمنين على (ع) هستم. آن مرد گفت: وضع جدّت على (ع) اين‌گونه نبود؟ حضرت فرمود: جدّم على (ع) در شرايط و زندگى سخت كوفه خليفه و امام مسلمين بود و مى‌خواست كه طبقه ضعيف مردم دلشان به درد نيايد و ناراحت نشوند خود نيز وضع خوبى نداشت لكن امروز وضع مردم مدينه خوب است و عامه مردم تمكن دارند و من هم به مساعدت زمان از امكانات استفاده مى‌كنم.

پس بنابراين از فرمايش امام (ع) مى‌فهميم كه زندگى در هر زمانى شرايط خاص خود را دارد و مطابق آن، زندگى كردن اشكال ندارد طبق مقتضاى زمان امكانات داشتن اشكالى ندارد. آنچه مهم است اين است كه خلاف شئونات نباشد و به دنيا دلبستگى پيدا نكنيم. آخرت مهم است زيرا ﴿مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ مَا عِنْدَ اللَّهِ بَاقٍ﴾ [١].

برادران عزيز، وجه‌الله را بر وجه خودتان مقدم بداريد و معنويت داشته باشيد. با اولياءالله و حضرت صاحب الزمان روحى له الفداء ارتباط پيدا كنيم.

آقاى سيد مرتضى ساعت ساز قمى نقل مى‌كند: آقاى شيخ محمد تقى بافقى كه در دوران رضا شاه ملعون از طرف حكومت ايشان را كتك زده و تبعيدش كرده بودند، خيلى مقيد بود كه به‌ مسجد مقدس جمكران برود.

[١]- نحل/ ٩٦.