سرمايه و مال داده، سلامتى داده و مريض نمى‌شويم و نعمتهاى ديگر در اختيار ما گذارده، اينها فكر مى‌كنند كه اين نعمتها به خاطر اين است كه خداوند آنها را دوست دارد لكن غافلند كه از سر تصدّق ديگران روزى مى‌خورند.

خداوند نماز خوانها و اهل مسجد را دوست دارد و اگر خداوند بر اثر حكمتهائى آنها را گرفتار مى‌كند، براى آن است كه در اين دنيا پاك شوند و چنانچه خلافى از آنها سر زده در همين دنيا گرفتار باشند و در آخرت عذابى نبينند ولى من معتقدم هر چه در اين دنيا عذاب و بلا بكشيم از طرف خداوند لطف است. گرفتاريهاى خانوادگى، مالى، جانى نبايد انسان را ناراحت كند زيرا از الطاف الهى است و بايد از خدا بخواهيم كه اين گرفتاريها باعث پاك شدن گناهان ما شود كه در برزخ و قبر و قيامت دچار عذاب نشويم. ما نمى‌دانيم باطن عالم چيست و نمى‌شود هر كسى را به خاطر گرفتاريش سرزنش كرد. شايد آن گرفتارى از لطف خدا باشد. ما همگى در قبضه قدرت خدا هستيم. شخص مبتلا به گرفتارى را سرزنش نكنيد كه اگر چنين كرديد ما خودمان را مبتلا مى‌كنيم. خداوند دوست ندارد انسانها يكديگر را طعن بزنند. حضرت مى‌فرمايد: به جاى طعن و نفرين او را دعا كن و اگر دعاى تو مستجاب نمى‌شود و دعا نمى‌كنى، لااقل خود را آلوده نكن لذا پيغمبر ٦ فرمود: از بركت خوبان روى زمين، پروردگار عذاب را از ديگران كه بى‌بند و بارند، برمى‌دارد.

عزيزان به قبرستان شيخان‌ سر قبر زكريا ابن آدم برويد. اين شخصيت بزرگ از علماء قم در زمان حضرت ثامن الحجج امام رضا (ع) بود و