پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٠
جهت ادامه تحصيل به نجف مىرفتيم چون در نجف در تمام سال درس بود. آنگاه مىرفتم خدمت امام خمينى رَحمَهُالله كه در آنجا تبعيد بودند، ساعتى كه مىنشستيم، آقا هيچ صحبتى نمىفرمودند و سكوت مطلق مجلس را فرا گرفته بود مگر آنكه ديگران سؤال مىكردند و آقا جواب مىداد.
به هر حال زبان اگر ذكر خدا بگويد و نصيحت كند، اشكال ندارد والّا دائماً حرف زدن چه سودى دارد؟ جز تهمت زدن و غيبت كردن و دروغ گفتن. اى عزيزان! اگر مواظب زبان باشيم، خيلى از گناهان كم مىشود. به عقيده من پهلوانترين انسانها كسى است كه زبانش را كنترل كند.
٦٣- احترام به خدا
يا اباذَرْ! مِنْ اجلالِ اللهِ تَعالى اكْرامُ ذِى الشَّيْبَةِ الْمُسْلِمِ وَاكْرامُ حَمَلَةِ الْقُرْآنِ العامِلينَ بِهِ وَ اكْرامُ السُّلْطانِ الْمُقْسِطِ.
حضرت رسول اكرم ٦ سه دسته را ملاك احترام به خدا قرار مىدهد و مىفرمايد كه هركس مىخواهد به خدا احترام كند، اين سه دسته را اكرام كند. اول احترام به فرد مسلمانى كه پير شده است. احترام به او احترام به خداست.
ممكن است جهت اين باشد كه خداوند بندگانش را فوق العاده دوست