همه جمعيت سر و صدائى نبود، شما آمديد چه غوغائى مى‌كنيد و اين كار چقدر زشت و زننده است. چرا حرف مى‌زنيد كه اين را علامت نامسلمانى ما بدانند؟ خلاصه آنها ساكت شدند.

بنابراين آن‌طورى كه شايسته است ما آداب مسجد را رعايت نمى‌كنيم. مرحوم آقاى حاج انصارى واعظ مى‌گفت: در مسجد الحرام يكى از ايرانيها كبريت روشن نمود كه سيگارى دود كند. او را گرفتند و بقصد كشتن كتك مى‌زدند و مى‌گفتند: تو هتك حرمت كردى و او را بردند كه فتواى قتلش را بگيرند. من با سرعت پيش آنها رفتم و با محبت آنها را آرام كردم.

يكى از بزرگان مى‌فرمود: گاهى اوقات كيفر و عقاب گناه را مشخص و بيان مى‌كنند و انسان مى‌فهمد اگر گناهى كرد چنين اثرى دارد و گاهى هم تعبيراتى مثل‌ «فَلا تَلُومَنَّ يوْمَ الْقِيامَةِ الّا نَفْسَكَ» آورده مى‌شود كه اين خيلى خطرناك است و انسان بايد هر وقت چنين عباراتى ديد، بترسد.

يا اباذَرْ! انَّ اللهَ تَعالى يعْطيكَ ما دُمْتَ جالِساً فِى الْمَسْجِدِ بِكُلِّ نَفْسً تَنَفَّسَ فيهِ دَرَجةً فِى الْجَنَّةِ وَ تُصَلّى عَلَيْكَ الْمَلائِكَةُ وَ تُكْتَبُ لَكَ بِكُلِّ نَفْسً تَنَفَّستَ فيهِ عَشْرَ حَسَناتٍ وَ تُمْحى عَنْكَ عَشْرَ سَيِّئاتٍ.

خوش به سعادت كسانيكه اهل مسجدند و كبوتران حرم خدايند. پذيرائى خداوند از آنها چنين است كه:

ماداميكه درمسجد هستند، در مقابل هر نفسى كه مى‌كشند، درجه‌اى در بهشت به آنان عطا مى‌فرمايد و ملائكه نيز بر آنها درود مى‌فرستند و