پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٥
يا اباذَرْ! انَّ رَبّى اخْبَرَنى فَقالَ وَ عِزَّتى وَ جَلالِى ما ادْرَكَ الْعابِدُونَ دَرْكَ الْبُكاءِ عِنْدى وَ انّى لَابْنى لَهُمْ فِى الرَّفيقِ الْاعْلى قَصْراً لا يشرِكُهُمْ فيهِ احَدٌ.
اى اباذر! خداوند به من خبر داد كه به عزت و جلالم قسم هيچ عبادت كنندهاى نيست كه از خوف من گريه كند مگر اينكه من در درجه اعلى، قصرى برايش آماده مىكنم كه در آسايس باشد و هيچ كس با او شريك نباشد.
كسى كه در دنيا از خوف الهى اشك بريزد، وقتى از دنيا برود، مىتواند حق خود را مطالبه كند و قصر بخواهد. آرى اين انسان بهشتى است. خداوند مىفرمايد: خودم به بندگانم گفتهام كه به يكديگر ظلم نكنيد و حق يكديگر را پايمال نكنيد، چطور امكان دارد كه حق بندگانم را ضايع كنم؟ پس اى عزيزان! در اين دنيا براى آخرت خود خانه و قصر تهيه كنيد كه با رفتن به آن دنيا راحت و آزاد باشيد. خداوند قسم ياد كرده، پس در آن شكى نيست؛ ما بايد اين را باور كنيم. اگر انسان باورش بيايد، بيش از اينها تلاش مىكند.
٣٩- زرنگترين مؤمن
قُلْتُ يا رَسُولَ اللهِ اىُّ الْمُؤْمِنينَ أَكْيَسُ قالَ اكْثَرهُمْ لِلْمَوْتِ ذِكْراً وَ احْسَنُهُمْ لَهُ اسْتِعْداداً.
اباذر مىگويد: از رسول خدا سؤال كردم كه زرنگترين