پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٠٨
برويد جو ز جو. خلقت و هدايت الهى اين گونه است. حال چرا انسان كه خود را عاقل و صاحب خرد مىداند، بر خلاف آنچه را كه كاشته است انتظار دارد؟ چرا به
ديگران بىحرمتى مىكند؟ و انتظار احترام دارد؟ فرمود: احْفَظِ اللهَ تَجِدْهُ امامَكَ، اگر خدا را مراقب باشى هميشه پيشاپيش توست.
كه اگر كسى حرمت خدا را نگه داشت در تمام كارهايش خدا در مقابلش قرار دارد، كسى كه يك قدم جلو يا عقب نمىگذارد مگر آنكه بداند خداوند رضايت دارد، چگونه خداوند او را رها مىكند؟
خدا رحمت كند مرحوم آقا شيخ جعفر شوشترى رَحمَهُالله را كه در كاظمين منبر مىرفتند. مرحوم حاج شيخ عبدالكريم حائرى رَحمَهُالله فرمودند: در ماه مبارك رمضان كه آقا شيخ جعفر منبر مىرفتند، از بس جمعيت زياد بود، من به همراه آقاى سيد محمد فشاركى صبح زود مىرفتيم، جا مىگرفتيم، تا مرحوم حاج شيخ ساعت يك بعد از ظهر به منبر تشريف ببرند. ايشان خيلى با معنويت صحبت مىكرد و وقتى به مصيبت مىرسيدند تحول عجيبى به وجود مىآوردند به طورى كه بعضىها بيهوش مىشدند. روزى به پاى منبر ايشان رفتيم و از شدت گريه بيهوش شديم. بعد از آنكه بهوش آمديم، قرار گذاشتيم كه مواظبت كنيم تا بيهوش نشويم و حالمان به هم نخورد تا از شيخ بيشتر استفاده كنيم. روز بعد ايشان چنان موعظهاى كرد و مصيبتى خواند كه حالمان بد شد و ديرتر از روزهاى قبل به هوش آمديم و روز ديگر حاج شيخ جعفر در منبر فرمودند: بعضىها با هم قرار