پندهاى رسول اعظم به اباذر غفارى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٩
ميدان ندهيم، مواظب باشيد غيبت نكنيد و روى هواى نفستان پا بگذاريد كه اگر چنين كرديد به مقامات والا مىرسيد. در كتاب لبّ اللّباب آمده است كه روزى سيد بحرالعلوم رَحمَهُالله به درس آمد و خيلى خوشحال بود. شاگردان تعجب كردند و از استاد علت را سؤال كردند. ايشان فرمود: بعد از بيست و پنج سال رنج و زحمت نتيجه گرفتم، گفتند: چيست؟ فرمود: بيست و پنج سال است كه با صفت زشت ريا مبارزه كردم تا اينكه توانستم آنرا از عمل خود بيرون نمايم.
چرا سيد بحر العلوم اين مطلب را افشاء كرد و بيان نمود؟ براى اينكه خواسته است به شاگردان بگويد مواظب باشيد اين بيماريها درمانشان سخت است. اين گونه نيست كه با گفتن «اسْتَغْفِرُ اللهَ رَبّى وَ اتُوبُ الَيْهِ» بتوان از شرّ آنها در امان ماند.
يا اباذَرْ! سُبابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَ قِتالُهُ كُفْرٌ وَ اكْلُ لَحْمِهِ مِنْ مَعاصِى اللهِ وَ حُرْمَةُ مالِهِ كَحُرْمَةِ دَمِهِ. اى اباذر كسى كه مسلمانى را سّب كند و دشنام دهد نفسِ عملش فسق است يعنى انسان را از عدالت بيرون مىكند و جنگ و جدال با او كفر است و خوردن گوشتش جزء معصيت الهى است و حرمت مالش نيز مانند حرمت خونش مىباشد.
قُلْتُ يا رَسُولَ اللهِ وَ مَا الْغَيْبَةُ قالَ ذِكْرُ اخاكَ بِما يكْرَهُ. ابوذر مىگويد عرض كردم يا رسول الله غيبت چيست؟ فرمودند غيبت آن است كه پشت سر برادر دينى خود چيزى بگوئى كه او بدش آيد
اين عبارت جائى را كه از صفات نيك برادر دينى ذكر مىكند لكن او