مسلّم است كه مجالست خيلى اثر دارد، هم‌نشين اثرى تدريجى و ناخود آگاه دارد. در روايات سفارش شده «وَانْظُرْ الى مَنْ جَليسُكَ» نگاه كن چه كسى هم‌نشين توست چه بسيار افرادى كه همنشين اشخاص نماز شب خوان شده و آنها نيز نماز شب خوان شده‌اند. افرادى كه متدين هستند، رفقايشان نيز متدين شده‌اند. حتى شخصيتهاى بزرگ حوزه نيز گفته‌اند كه مقدارى از تدين ما مربوط به دوستانى بوده كه با آنها در يك حجره زندگى مى‌كرديم و همدرس بوده‌ايم. عبادت و راز و نيازهاى نيمه شب آنها در ما نيز اثر كرده است. مواظب باشيد با چه كسى رفيق مى‌شويد خداوند دوست دارد كه بر سر سفره‌مان افراد مؤمن را دعوت كنيم و فاجران و فاسقان بى‌تقوا را راه ندهيم.

خدا رحمت كند بزرگى را كه مى‌فرمود: يكى از هم مدرسه اى‌هاى من، مقيد بود كه پولدارها را دعوت كرده و از آنها با غذاها و سفره‌هاى آن‌چنانى پذيرايى كند. چند بار به او تذكر دادم كه اين كار را نكن زيرا خداوند ناراحت مى‌شود برو افراد با تقوا، متدين را دعوت كن. روزگار گذشت و ما مشغول تحصيل بوديم تا اينكه نتيجه اين شد كه آن آقا مطرود مردم شد و مردم هيچ توجهى به او نكردند ولى من كه تكيه‌گاهم خدا بود و زير سايه عنايت اميرالمؤمنين (ع) مشغول بودم؛ مردم با چه عزت و احترامى با من برخورد مى‌كنند و استقبال مى‌نمايند.

به هر حال بعضى فقط دنبال اين قضيه هستند كه افرادى را دعوت كنند كه روزى به دردشان بخورد حالا يا پول‌دار است يا داراى مقام است